ပစၥည္းေလးပါးဒါနျပဳႏိုင္ရန္

(၁၃၇၂)သတိပ႒ာနဓမၼရိပ္သာ ဗုဒၶသာသနာႏုဂၢဟအသင္း မေလးရွားႏိုင္ငံ ကြာလာလမ္ပူျမိ႕ တမန္ဆြန္ဂိုင္းဘီစီ (2011)

ဗုဒၶသာသနာႏုဂၢဟအသင္း

ဗုဒၶသာသနာႏုဂၢဟအသင္း
2011
Showing posts with label ေဆာင္းပါး. Show all posts
Showing posts with label ေဆာင္းပါး. Show all posts

ေလ့လာမိေသာ .... သၾကၤန္အေၾကာင္း (ေမတၱာသီေသန စိေတၱန......အရွင္နႏၵဝံသ)


သၾကၤန္ ....ေအာ္ သၾကၤန္ ......နွစ္အကူး ရႊင္ျမဴးေလတဲ့ သၾကန္ တဲ့.....
သီခ်င္းေတြလဲ ၾကားဘူးပါရဲ႕ ......သၾကၤန္ေတြမွာလဲ ေပ်ာ္ခဲ့ဘူးပါရဲ႕...ဒါေပမဲ့ သူမ်ားက ‘သႀကၤန္’ေျပာလို႔ ေျပာေနရတယ္။တကယ္ေတာ့ သႀကၤန္ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို နားမလည္ခဲ့တာ အမွန္ပါ။ ငယ္ရြယ္သူေတြက သိလုိေရး နွင့္ ဖြင့္ေမးလာသည့္ အခါမွာေတာင္မွ ေျဖစရာ မရွိခဲ့ေခ်.. ဒါနဲ႕ပဲ စာေပမွာ ေဖြရွာေလ့လာ ၾကည့္မိေသာအခါ သၾကၤန္ဆုိတာကုိ ဒီလုိ နားလည္ခဲ့ရပါေတာ့တယ္ ။
သၾကၤန္ပြဲေတာ္ ဟူသည္ ျမန္မာျပည္အပါအ၀င္ အေရွ့ေတာင္ အာရွေဒသ၏ နွစ္သစ္ကုိ ၾကဳိဆုိသည့္အေနအားျဖင့္ က်င္းပသည့္ ပြဲေတာ္တခု ျဖစ္သည္။"ကူးေျပာင္းျခင္း၊ ေျပာင္းေရႊ့ျခင္း"ဟု အဓိပၸါယ္ရေသာ ပါဠိဘာသာ"သကၤႏၱ"၊ သကၠ တဘာသာ"သၾကၤႏ ၱ"တုိ့ကုိ တုိက္ရုိက္ ျမန္မာမွဳ႕ျပဳ၍ "သၾကၤန္"ဟု ေခၚဆုိၾကျခင္း ျဖစ္ပါ၏ ။
သကၠတ ဘာသာစကားကေန ဆင္းသက္လာတဲ့ သကၤႏၲ စကားလံုးဟာ သက္ဆိုင္ရာ ေဒသေန ျပည္သူေတြရဲ့ ၀န္းက်င္ အေျခအေနေပၚမွာ မူတည္ၿပီး ကြဲျပားျခားနားမႈ ရွိခဲ့တာကုိလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ ျမန္မာတုိ႔ရဲ့ သႀကၤန္၊ ထုိင္းတုိ႔ရဲ့ ဆြန္ကရန္ (Song Kran)၊ ကေမၻာဒီးယား ခ်ဳိခ်နန္သေမး (Chol Chnam Thmey)၊ လာအုိတုိ႔ရဲ့ ဘီးမုိင္ (Bpee Mai) နဲ႔ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ ယူနန္ျပည္နယ္ ဒုိင္လူမ်ဳိးတုိ႔ရဲ့ ေရသဘင္ပြဲဆုိတဲ့ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္တုိ႔ဟာ တစ္ခုတည္းေသာ ရင္းျမစ္က ဆင္းသက္လာခဲ့တဲ့ ပြဲေတာ္မ်ား ျဖစ္ပါေတာ့တယ္
သၾကၤန္အက်ဥ္း ဆုိလုိရင္း
အက်ဥ္းအားျဖင့္ေတာ့ အခ်င္း ယူဇနာ ၅၀၊ လံုးဝန္း ယူဇနာ ၁၅၀ ရွိၿပီး အတြင္းဘက္ကား ေ႐ႊ၊ အျပင္ဘက္ကား ဖလ္သားအတိနဲ႔ ၿပီးေသာ ‘ဘာဏုရာဇာ’မည္တဲ့ တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္းဟာ နဝင္းတစ္လံုးမွ ေနၿပီး နဝင္းတစ္လံုးဆီ၊ နကၡတ္တစ္လံုးမွ နကၡတ္တစ္လံုးဆီ၊ တစ္ရာသီမွ တစ္ရာသီသို႔ အစဥ္လိုက္ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းကို အစြဲျပဳလို႔ သႀကၤန္ေခၚဆိုေၾကာင္း ေလာကီက်မ္းမ်ားအရ သိခဲ့ရပါတယ္။ ဒီိေတာ့ သၾကၤန္ဆုိတာ ေျပာင္းလဲျခင္း ေျပာင္းေရႊ႕ျခင္း လုိ႕ အက်ဥ္းအားျဖင့္ မွတ္ယူနုိင္ပါတယ္ ။
သၾကၤန္ အက်ယ္ သိမွတ္ဖြယ္
သၾကၤန္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကုိ အက်ဥ္းမွ်ျဖင့္ သေဘာေပါက္ နားလယ္ဖုိ႕ မလြယ္ကူဘူး ထင္မိပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ အက်ယ္ခ်ဲ ့ ေလ့လာၾကည့္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ဤသုိ႕ အက်ယ္အားျဖင့္ ေလ့လာ သိရွိ မွတ္သားခဲ့ရပါတယ္ ။
ဤကမၻာေျမၾကီးသည္ ေနကုိ ဗဟုိျပဳ၍ မိႆရာသီမွ စ၍ ျပိႆ၊ ေမထုန္၊ ကရက႗္၊ သိဟ္၊ ကန္၊ ျဗိစ ၦာ၊ ဓႏု၊ မကာရ၊မိန္ဟူေသာ ၁၂ ရာသီခြင္တုိ့သုိ့ အစဥ္လုိက္ကူးေျပာင္းလွည့္ ျပီးေနာက္ ရက္ေပါင္း ၃၆၅ ရက္၊ ၆ နာရီ၊ ၁၂ မိနစ္၊ ၃၇ စကၠန့္ျပည့္ေသာအခါ မိႆရာသီ အစျဖစ္တဲ့
အႆ၀နီ နကၡတ္ ပထမပတ္သုိ့ စတင္ ၀င္ေရာက္ ပါတယ္.. ယင္းသုိ့ ရာသီခြင္တပတ္လည္ ၀င္ေရာက္စအခ်ိန္ကုိရာသီတခုမွ ရာသီတခုသုိ့ ကူးေျပာင္း ေသာေၾကာင့္"သၾကၤန္" က်သည္ဟုေခၚဆုိပါတယ္ ။
စူဠ မဟာ သၾကၤန္အခါ
တႏွစ္မွာ န၀င္းအေရအတြက္ ၁၀၈ န၀င္းျဖစ္၍ သၾကၤန္ ၁၀၈ ၾကိမ္၊ နကၡတ္ ၂၇ လုံး ျဖစ္၍ သၾကၤန္ ၂၇ ၾကိမ္၊ ရာသီ ၁၂ ခုျဖစ္၍ သၾကၤန္ ၁၂ ၾကိမ္ က်သည္၊ ၁၂ၾကိမ္ ကူးေျပာင္း သည္ဟု ဆုိႏုိင္ပါတယ္
ဒါေပမဲ့ ယင္းကူးေျပာင္းျခင္း သုိ့မဟုတ္ သၾကၤန္က်ျခင္း တုိ့မွာ"သာမည ကူးေျပာင္းျခင္း" ျဖစ္၍ "အငယ္စား- စူဠသၾကၤန္" တုိ့သာ ျဖစ္ေနသည့္ အတြက္ လူတုိ ့က အေလးအနက္ မထားမၾကပါဘူး ။
ျဂဳိဟ္အေပါင္းတုိ့၏မိခင္ျဖစ္ေသာ တနဂၤေႏြျဂဳိဟ္ ကုိသာ အေလးဂရုျပဳ ကာျဖင့္ ႏွစ္၊ လ၊ ရက္တုိ့ကုိ မွတ္သားၾက ေသာေၾကာင့္ တနဂၤေႏြျဂဳိဟ္ ေျပာင္းေရႊ့ ကူးေျပာင္း ျခင္းကုိ သာလွ်င္ "သၾကၤန္"ဟုလည္းေကာင္း၊ "သၾကၤန္ၾကီး- မဟာ သၾကၤန္"ဟုလည္းေကာင္း အေလး အျမတ္ျပဳ မွတ္သားလ်က္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ ဆင္ႏႊဲ က်င္းပ ၾကပါတယ္ ။
ထုိ့ေၾကာင့္ ဧျပီလအစပုိင္း သုိ့မဟုတ္အဆုံးပုိင္းရက္မ်ား တြင္ျဖစ္ေစ၊ ေမလ၊ ဇြန္လ၊ ဇူလုိင္လ မ်ားတြင္ျဖစ္ေစ က်င္းပေလ့ ရွိၾကေသာ အေနာက္ႏုိင္ငံ မ်ားေန ျမန္မာတုိ့၏ သၾကၤန္ပြဲမ်ား သည္ "မဟာသၾကၤန္ပြဲ " မဟုတ္ဘဲ "စူဠသၾကၤန္ပြဲ" မ်ားသာ ျဖစ္သည္ဟု သတိျပဳနားလည္ရမည္ျဖစ္ပါတယ္

သၾကၤန္ ၾကဳိ..အက် ...အယူ အဆ
တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္မွ သိၾကားမင္းသည္ သၾကၤန္က်ခ်ိန္မွာ လူ့ျပည္သုိ့ ေခတၱခဏ ဆင္းလာေလ့ရွိတယ္။ သိၾကားမင္း လူ ့ျပည္ဆင္းခ်ိန္ သည္ "သၾကၤန္က်ခ်ိန္"ျဖစ္၍...မဆင္းမီ တရက္ အလုိ သိၾကားမင္းကုိ ၾကဳိဆုိေသာ ေန႕ကုိေတာ့ "သၾကၤန္အၾကဳိေန့" ဟု ေခၚဆုိၾကတယ္ ဟု ယူဆ ေဖၚျပေလ့ ရွိပါတယ္ ။


သၾကၤန္က်ရက္ ဤသုိ႕တြက္
အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ သၾကၤန္က်မည့္ရက္ကုိ အလြယ္တကူ သိႏုိင္ေသာ နည္းမွာ လြန္ခ့ဲ ေသာႏွစ္ သၾကၤန္အတက္ရက္မွ စ၍ ေရတြက္လွ်င္ ၃၆၄ ရက္ေျမာက္ေန့သည္ ယခုေရာက္ဆဲ ႏွစ္၏ သၾကၤန္အက် ေန့ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ အတိအက်အားျဖင့္ လြန္ခ့ဲေသာႏွစ္ သၾကၤန္က်ေသာေန့ ရက္အခ်ိန္မွ ၃၆၅ ရက္၊ ၆ နာရီ၊ ၁၂ မိနစ္ ၃၇ စကၠန့္ျပည့္ေသာအခ်ိန္ေန့ရက္သည္ ယခု ေရာက္ဆဲႏွစ္၏ သၾကၤန္အက်ေန့ ျဖစ္ပါတယ္ ။

သၾကၤန္ပုံျပင္္ ဖတ္လုိလ်ွင္
တခါက သိၾကားမင္းႏွင့္ ျဗဟၼာမင္းတုိ႔ ၂ ေယာက္ စကားလက္ဆုံ ေျပာၾကရာ ကႆပ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ မတုိင္ခင္က လူ႔ျပည္၌ တစ္ပါတ္လွ်င္ ၈ ရက္ရွိ ခဲ့ျပီး ယခုအခါ ၇ ရက္သုိ႕ ေျပာင္းသြားျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သိၾကားမင္းက ေျပာေလရာ ျဗဟၼာမင္းက မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆုိကာ ျငင္းခုံ ၾကပါသတဲ့ ။
ထုိ႔ေနာက္ ရွဳံးတဲ့သူ က ေခါင္းျဖတ္ေၾကး ဟု သတ္မွတ္ကာ လူျပည္သုိ႔ ဆင္းျပီ ထုိအခ်ိန္က သီလ၊ သမာဓိႏွင့္ ျပည့္စုံသည့္ ရေသ့ထံတြင္ အဆုံးအျဖတ္ ခံယူပါသတဲ့ ။ အဘိဥာဏ္ရ ရေသ့က ယခုအခါတြင္ လူျပည္တြင္ တနဂၤေႏြအစ စေနအဆုံး ၇ ရက္သာ ရွိေတာ့သည္ဟု အဆုံးအျဖတ္ေပးခဲ့ေလသတဲ့။
ျဗဟၼာမင္းလည္း သူ႔ကတိအတုိင္း သူ၏ဦးေခါင္းကုိ အဓိဌာန္ျဖင့္ ျဖတ္ျပီး သိၾကားမင္းလက္သုိ႕ ေပးအပ္လုိက္ပါတယ္ ။
ထုိ ျဗဟၼာ ဦးေခါင္းျပတ္ၾကီး သိၾကားမင္း လက္ထက္ထဲသုိ႕ ေရာက္သည့္အခါမွ သိၾကားမင္းမွာ စဥ္းစားမိသည္မွာ......။ ေျမေပၚခ်ထားလွ်င္ ၇ ႏွစ္ ကမၻာမီးေလာင္ ျပီး မုိးေခါင္လိမ့္မည္ ေရ တြင္ ထားပါက လည္း သမုဒၵရာ ၇ စင္းမွ ေရမ်ား ခန္းေျခာက္သြားလိမ့္မည္ လုိ႕ပါပဲ ..ဒီေတာ့ ေျမမွာလဲ မထား..ေရ သုိ႕လုိ႕ မပုိ႕ေတာ့ပဲ ့ နတ္သမီး ၇ ေယာက္မွ တစ္ႏွစ္လွ်င္ တစ္ေယာက္ၾက ျဗဟၼာဦးေခါင္းကုိ ကုိင္ထားရန္ တာ၀န္အပ္နွံေပးထားလုိက္ပါေတာ့သတဲ့ ။
ထုိ နတ္သမီးေတြရဲ႕ တစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦး ဦးေခါင္းကုိင္ရန္ အလႊဲအေျပာင္း ကုိလည္း သကၤႏၱ ဟုိ ေခၚျပီး ထုိမွ ေရြ႕ေလ်ွာ ဆင္းသက္ရာမွ သၾကၤန္ဆုိတာ ျဖစ္လာပါသတဲ့
ျမန္မာျပည္တြင္ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ထုတ္ေဝတဲ့ သႀကၤန္စာမ်ားမွာလည္း ျဗဟၼာမင္းႀကီးရဲ႕ ဦးေခါင္းကို လႊဲေျပာင္းေပးေနပံုကို ေဖာ္ျပေလ့ရွိတာ သတိျပဳမိပါတယ္။
ဘာပဲေျပာေျပာ သႀကၤန္ဆိုတာ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္း အဓိပၸာယ္လို႔သာ လြယ္လြယ္ မွတ္လိုက္ၾကပါစို႔ေနာ္။
ျမန္မာသၾကၤန္ပြဲေတာ္မ်ား အစ ...ပုဂံေခတ္က
ေရွးမွတ္တမ္းမ်ားအရ ေရကစားပြဲေတာ္ကုိ ပထမဆုံး စတင္ခဲ့သည့္ ဘုရင္မွာ ပုဂံေခတ္ နရသီဟပေတ့မင္း လက္ထက္တြင္ ဟု သိရပါတယ္။ ထုိမင္းသည္ ေရကစားပြဲေတာ္တြင္ သူ၏မိဖုရား ေစာလုံ ကုိ အရွက္ကြဲေအာင္ စေနာက္မိခဲ့သျဖင့္ ေစာလုံမွ ထမင္းပြဲတြင္ အဆိပ္ထည့္ကာ လုပ္ၾကံ သည္အထိ ျဖစ္ခဲ့ပါေတာ့တယ္ ။
အခ်ိန္မွီ သိရွိသျဖင့္ ဘုရင့္အသက္ မေသခဲ့ေသာ္လည္း မိဖုရားေစာလုံကုိေတာ့ မီးက်ီးခဲ ရဲရဲတြင္ မီးကင္ သတ္ေစခဲ့ပါတယ္ ။သၾကၤန္ အစ၏ ေၾကကြဲစရာ မွတ္တမ္းေလးတစ္ခုဟုသာ ဆုိပါရေစ
ေရွာင္ၾကဥ္ဖြယ္ရာ အျဖာျဖာ
ဟုိးတစ္ခ်ိန္က ေရွးပညာရွိႀကီးေတြ ဟာ အတာႏွစ္ဦးမွာ ေရွာင္ၾကဥ္ရ မယ့္ ဓေလ့တခ်ိဳ႕မွတ္သားဖြယ္ ေဖာ္ ထုတ္သြားခဲ့တာကုိ သတိရဆင္ျခင္ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ အတာသႀကၤန္အခါတြင္
႐ုဒံ- ငုိေၾကြးျခင္းကုိေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေမထုနၪၥ-ေမထုံမွီဝဲျခင္းကုိေသာ္ လည္းေကာင္း၊ မံသံ -ဟင္းမ်ဳိးစိမ္းကုိ ဝယ္စားျခင္းမွေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူရ-ေသရည္ေသရက္ေသာက္ျခင္း ကုိ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ေကာေဓာစ -အမ်က္ထြက္ျခင္းကုိေသာ္လည္း ေကာင္း၊ ႐ုဓံ- ေသြးထုတ္ျခင္းကုိ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေတလိကံ- ေဆးဆီလိမ္းျခင္းကုိေသာ္လည္း ေကာင္း၊ နေကရ-မျပဳရာ၊ မေရာင္း အပ္။ဣမာနိဒသ ကမၼာနိ- ဤသုိ႔ ဆယ္ပါးေသာအမႈတုိ႔ကုိ၊ သေကၠာပိ -သိၾကားမင္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပရိဇၨေယ-ဖဲၾကဥ္ရာ၏။ ျမန္မာသက္သက္အေနျဖင့္ ေဖၚျပရမူ
(၁) ငုိေၾကြးျခင္း၊ ပူေဆြးျခင္း။
(၂) လိင္ဆက္ဆံျခင္း။
(၃) သူတပါးအသက္သတ္ျဖတ္ျခင္း။
(၄) အရက္၊ မူးယစ္ေဆး၀ါး သုံးစြဲျခင္း။
(၅) စိတ္ဆုိးျခင္း၊ ခုိက္ရန္ျဖစ္ျခင္း။
(၆) ေသြးေဖာက္၊ ေသြးထုတ္ျခင္း။
(၇) ဆီလိမ္း၊ ေဆးလိမ္းျခင္း။
(၈) သစ္ပင္ခုတ္ျဖတ္ျခင္း၊ ထင္းခုတ္ျခင္း။
(၉) ကုန္ပစၥည္း၀ယ္ယူသုိေလွာင္ျခင္း။
(၁၀) ကုန္ပစၥည္းေရာင္းခ်ျခင္း၊ ဆုိင္ထြက္ျခင္း တုိ႕ ျဖစ္ပါတယ္

ထုိ(၁၀)ပါးေသားအမွဳ႕တုိ႕ကုိ မၾကဥ္ေရွာင္ေသာသူတုိ႔ အား နတ္သိၾကား မင္းတုိ႔သည္ ေခြးသေရေပၚတြင္ မွတ္တမ္းသြင္းကာ မေကာင္းေသာၾကည့္ျခင္းျဖင့္ လူဆုိးစာရင္းသြင္း မွတ္တမ္းတင္ျခင္း ခံရတယ္လုိ႕ မွတ္သားရပါတယ္
ဒါေၾကာင့္ ပ်ိဳ႕ကဗ်ာေတြမွာ ”မဂၤလာစကား၊လကၤာၾကားအံ့၊ ေၾကာ္ၾကားစုံေစ၊ သႀကၤန္ေန႔၌ မေတြ႕ေဝးစြာ၊ ေရွာင္ကုန္ရာသား၊ မသာႏွလုံး၊ ညႇိဳးခ်ဳံးစုိးရိမ္၊မၿငိမ္ပူေဆြး၊ ငုိေၾကြးကုန္ထ၊ ကာမအရွာ၊ ေမထု နာႏွင့္ ပါဏာသတ္ပုတ္၊ ေသာက္ ထုတ္ရက္မ၊ မ်က္ထြက္မာန၊ ပဋိယ ႏွင့္ေဒါသမလြတ္၊ ဆီပြတ္လိမ္းဆင္၊ သစ္ပင္ခုတ္ျဖတ္၊ သတ္ခတ္တုန္ ေရွာင္၊ အေရာင္းအဝယ္၊ ဤတစ္ ဆယ္ကုိ၊ လူ႔ဝယ္ နတ္ခြင္၊လူလုိစင္ ထား၊ျမင္းမုိရ္ဖ်ားဝယ္၊ သိၾကားေသာ္ မွ၊ မျပဳရရာ၊ က်မ္းလာေသာအား၊ လကၤာၾကားသည္။ ဤကားသႀကၤန္ အလုိတည္း” အဲသလုိစပ္ဆုိ ထားခဲ့ ပါတယ္။
သၾကၤန္အတြင္းမွာ မေကာင္းေသာ အျပဳ အမူ အေျပာအဆုိ အၾကံစည္ေတြကုိ ေရွင္ၾကဥ္ရပါတယ္ ။
သၾကၤန္ခ်ိန္ခါ ျပဳဖြယ္ရာမ်ား
"မဟာသၾကၤန္" ႏွင့္ တြဲဖက္၍ "အတာ" ဟူေသာ ေ၀ါဟာရ၊ "အတာစား "ဟူေသာ ေ၀ါဟာရ တုိ့ကုိ ေျပာဆုိ သုံးစြဲ ေနတာကုိ ေတြ့ရပါမယ္ ။
"အတာ"ဟူသည္ ေလာကီ အလုိ ဒဏ္သင့္ျခင္း ျဖစ္သည္။ တနည္းအားျဖင့္ "အႏ ၱ-အဆုံး End"ဟူေသာ ပါဠိပုဒ္မွ "အတာ" ျဖစ္လာသည္ဟုလည္း ၾကံဆ ၾကပါတယ္ ။
ယင္းအလုိ အားျဖင့္ "အတာ"ဟူသည္ " ေနာက္ဆုံး ကာလ၊ အက်ပုိင္း ကာလ" ကုိ ဆုိလုိပါတယ္

အတာရက္ကုိ ဤသုိ႕ဆုိ
"အတာရက္"မွာ သၾကၤန္ အတက္ရက္ ျဖစ္၏။ႏွစ္တႏွစ္၏ေနာက္ဆုံးရက္ပင္ ျဖစ္တယ္ ။ သၾကၤန္အတက္ရက္ႏွင့္ ေမြးေန့ တုိက္ဆုိင္သူမ်ားသည္ "အတာသင့္"သူမ်ား ျဖစ္ လာပါတယ္္။
ဒါကုိပင္ အတာစားသည္ ဟု ေျပာဆုိ သုံးစြဲေနၾကပါေသးတယ္ ။
အတာစားသည့္ ေန႕နံသားသမီးတုိ့သည္ အတာတက္ မည့္ အခ်ိန္အတိအက်တြင္ "အတာစား" ရပါတယ္္။ "အတာစား" ဟူသည္ အတာတက္ခ်ိန္မွာ ေကာင္းမြန္သန့္ရွင္းစြာ၀တ္စားဆင္ယင္လွ်က္ အေရွ့ေတာင္အရပ္သုိ့ မ်က္ႏွာမူကာ ပူေဇာ္ရုိေသ ထုိက္သူမ်ားကုိ လွဴဖြယ္ ပစၥည္းတုိ့ျဖင္ ဆက္ကပ္ ျခင္း စသည္ျဖင့္ ေဖၚျပထားတာေတြ ေလ့လာ ဖတ္ရွဳ႕ရပါတယ္
အတာစားျခင္းအက်ဳိး အမ်ဳိးမ်ဳိး
အတာစားျခင္း၏အက်ဳိးကား----- အတာပုည၊ ကုသလကုိ၊ ျပဳၾက ကုန္ေသာ၊ အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီးတုိ့သည္ "အတာကမၼံ ကေရာႏ ၱႆ မဟာေဘာဂံ မဟာသုခံ မဟပၹလံ စတုဒၵိသံ ေ၀ရီေဇယ်သုမဂၤလံ" ဟု ေရွးပညာရွိတုိ႕ ေရးဖြဲ ့ခဲ့သည္နွင့္ အညီထုိက့ဲသုိ့ ရတနာ သုံးပါး စသည္တုိ့အား လွဴဒါန္း ပူေဇာ္ၾကေသာ သူတုိ့ သည္ ေကာင္းက်ဳိး ခ်မ္းသာ မဂၤလာ တရား ျပန့္ပြား တုိးတက္ ျပည့္စုံ ကုန္ ရာသည္။" ဟု မွတ္သားရဖူးပါတယ္..
အတာအုိး အတာပန္း .....
အတာအုိးကို သၾကၤန္ကုိ ေစာင့္ၾကဳိ သည့္အေနျဖင့္ သၾကၤန္ မက်ခင္ ၾကဳိတင္ ျပင္ဆင္ ရသည္။
(၇) ရက္သားသမီးတုိ႕ အတြက္ ရည္ရြယ္၍ ပန္း ၇ မ်ဳိးျဖစ္ေစ၊ အညြန့္ ၇ မ်ဳိးျဖစ္ ေစ ေရျပည့္အုိးမွာ ထည့္ၾကေလ့ ရွိပါတယ္ ။
စာေရးသူတုိ႕ အညာနယ္မွာေတာ့ သၾကၤန္က်သည္ႏွင့္ တျပဳိင္နက္ အတာအုိးမွ ေရကုိ သြန္၍ သၾကၤန္ပန္း၊ သၾကၤန္ အညြန့္တုိ့ကုိ အိမ္ဦး ၀င္းထရံ စသည္တုိ့၌ ထုိးစုိက္ကာ နွစ္သစ္မွာ ေဘးရန္္ကင္းကြာ ကုိယ္စိတ္နွစ္ျဖာ က်န္းမာ ခ်မ္းသာဖုိ႕ ဆုေတာင္းဆုယူျပဳေလ့ရွိပါတယ္ .။

ဦးေခါင္းေဆးမဂၤလာ ျပဳလုပ္ၾကျခင္း
သၾကၤန္ ေရာက္ျပီဆုိပါလ်ွင္ အစဥ္အလာအားျဖင့္ ဦးေခါင္းေဆး မဂၤလာကုိလည္း ျပဳလုပ္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္ ။ သၾကၤန္ ဟူသည္ ဗသွ်ဴသၾကၤန္၊ အာရာမသၾကၤန္၊ သမႏ ၱသၾကၤန္ ဟု ၃ မ်ဳိးရွိပါတယ္ ။
ဗသွ်ဴ သၾကၤန္ျဖစ္က သၾကၤန္ မ၀င္မီ ဦးေခါင္းေဆး ၾကရသည္။
အာရာမသၾကၤန္ျဖစ္က သၾကၤန္၀င္ဆဲမွာ ဦးေခါင္း ေဆးၾက ရသည္။
သမႏ ၱသၾကၤန္ျဖစ္က သၾကၤန္က်ျပီး ၂၄ မိနစ္မွာ ဦးေခါင္းေဆးၾကရ သည္။
(သမႏ ၱသၾကၤန္ျဖစ္က တနာရီလြန္မွ ဦးေခါင္း ေဆးၾက ရသည္ဟုလည္း ပညာရွင္တုိ့ ဆုိၾကပါ၏။)
သၾကၤန္ အမ်ဳိး အစား ၁၂ မ်ဳိးဟုလည္း သုေတသန သရုပ္ျပ အဘိဓာန္မွာ ေတြ့ရ၏။
ေရွးျမန္မာတုိ့သည္ မိမိတုိ့၏ ကုိယ္အဂၤါတြင္ အျမင့္ျမတ္ဆုံး ျဖစ္ေသာ ဦးေခါင္းတြင္ ႏွစ္ေဟာင္းက ကပ္ျငိစြဲ က်န္ေနေသာ အညစ္အေၾကး မ်ား ႏွစ္သစ္သုိ့ ဆက္လက္ မပါရွိေစရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဦးေခါင္းေဆး မဂၤလာ ျပဳခ့ဲၾကျပီး အတိတ္ေကာင္း ယူကာ ကုိယ္စိတ္ သန့္ရွင္းမႈကုိ အက်ဳိးျပဳရာ ေရာက္သည္ဟု ယူဆခ့ဲၾကပါတယ္ ။

ဦးေခါင္းေဆးမဂၤလာျပဳလုပ္ေသာေၾကာင့္ အက်ဳိးရပုံကုိ သၾကၤန္စာမ်ားတြင္ ေအာက္ပါ အတုိင္း ေဖာ္ျပ ထားပါတာကုိ ဖတ္ရွဳ႕ မွတ္သားရဘူးပါတယ္
"ဦးေခါင္းေဆးရေသာအက်ဳိးကား---သကၤေႏ ၱ၊ သၾကၤန္ဟု ေခၚဆုိအပ္ေသာ တနဂၤေႏ ြျဂဳိဟ္မင္း သည္။ ပုဏၰေမ၊ အံသာ(၃၆၀) ရသျဖင့္ တဘဂဂဏျပည့္၍ မိန္ရာသီ အ၀သာန္ န၀င္းမွ မိႆ ရာသီ အာဒိန၀င္းသုိ့ ေျပာင္းခ့ဲသည္ ရွိေသာ္။ ကၠူဓ၊ ဤ လူ့ျပည္၌။ မာဏ၀ါ၊ သတၱ၀ါဟုေခၚေ၀ၚ အပ္ကုန္ေသာ။ မႏုဇာ၊ လူအေပါင္း တုိ့သည္။ သိရာ၊ ဦးေခါင္းေဆးကုန္ရာ၏။
ေတသံ၊ ထုိဦး ေခါင္းေဆး ကုန္ေသာ သူတုိ့အား။ သတၱဘာဂီ၊ ခုႏွစ္ႏွစ္ကျဖစ္ကုန္ေသာ။ ေရာဂီ၊ အနာမ်ဳိးတုိ ့သည္။ ၀ိနာေသယ်ဴံ၊ ကင္းေပ်ာက္ကုန္ရာ၏။ သုခဘာဂီ-ခ်မ္းသာျခင္း၏ အဘုိ ့ ျဖစ္ကုန္ေသာ။ သတသဟႆာနိ၊ တသိန္းေသာ အက်ဳိးတုိ့သည္။ ဘေ၀ယ်ဴံ၊ ျဖစ္ကုန္ရာ၏။"

ဤအထက္ေဖၚျပပါအတုိင္း နွစ္သစ္မွာ ေကာင္းက်ဳိး က်က္သေရ မဂၤလာအေပါင္းနဲ႕ ျပည့္စုုံရေအာင္ သၾကၤန္ကာလမ်ားမွာ ဦးေခါင္းေဆး မဂၤလာမ်ား ျပဳလုပ္ရျခင္းျဖစ္တယ္လုိ႕ နားလည္ရပါေတာ့တယ္
နိဂုံးခ်ဳပ္အားျဖင့္ မူ သၾကၤန္ဆုိတာ ေျပာင္း လဲ ျခင္းလုိ႕ နားလည္ခဲ့ရပါပီ .. ဒီ ေျပာင္းလဲ ျခင္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွမ်ား အဆုံးသတ္ပါလိမ့္ဟုလဲ ေတြးၾကည့္မိပါတယ္...ပုထုဇဥ္ဘ၀ နဲ႕ သံသရာတစ္ခြင္ က်င္လည္ခဲ့ရအုံးမယ္ဆုိရင္ျဖင့္ နိမ့္တုံတခါ ျမင္ဘုံတစ္လွည့္ျဖင့္ ေျပာင္းလွည့္ေနအုံးမွာျဖစ္ေတာ့ ေတာ္ရုံနဲ႕ အဆုံးမသတ္နုိင္ေတာ့ဘူးလုိ႕ ေတြးမိပါတယ္....
ေလာကၾကီး ထဲမွာ လူျဖစ္လာျပီး ေရၾကည္ရာ ျမက္နဳရာ လွည့္လည္ေနၾကသူေတြဟာ တစ္ေနရာကေန တစ္ေနရာဆီ ေျပာင္းေရႊ႕ျပီဆုိပါရင္ ကုိယ္နဲ႕ဆုိင္သည္ ပစၥည္းမ်ားကုိ သိမ္းဆည္း သယ္ေဆာင္သြားတတ္ၾကပါတယ္ ၊ အဲဒီလုိအခါမ်ဳိးမွာလဲ ေကာင္းနုိးနုိးရာရာ တန္ဖုိးရွိ သည့္ မိမိနဲ႕ အသုံးတည့္ေသာ အရာမ်ားကုိသိမ္းဆည္း ေလ့ရွိၾကပါတယ္ ။ တန္ဖုိးမဲ့ တဲ့ အရာေတြကုိ စြန္ ့ကာ ထားခဲ့ျပီး တန္ဖုိးၾကီးပစၥညး္ကုိ သာ မိမိနဲ႕ တပါးတည္း သယ္ေဆာင္သြားတတ္ၾကတာကုိ သတိျပဳမိပါတယ္
ဒီပုံသဖြယ္ပါပဲ...မိမိတုိ႕ဟာ အျမဲမရွိေလေသာ သခၤါရ ေလာကနယ္မွာ လူျဖစ္လာၾကသူေတြမုိ႕ တစ္ေနရာတည္းမွာ ထာ၀ရ ဆုိတာေတာ့ မျဖစ္နုိင္ဘူးေပါ့ ... နိမ့္ရာကေန ျမင့္ရာဆီ ၊ ဆုိးရာကေန ေကာင္းရာဆီ ..က်ရွဳံးမွဳ႕ မွသည္ ေအာင္ျမင္မွဳ႕ဆီ ... ေဒသ တစ္ခုကေန ေဒသ တစ္ခုဆီ စသည္ စသည္ ျဖင့္ ေျပာင္းေရႊ႕ရမွာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္.. ေနာက္ဆုံး ေတာ့ ဒီဘ၀ ဒီခႏၶာကုိ စြန္႕ခြာလုိ႕ တမလြန္ဆုိတဲ့ ေနာင္ဘ၀ ဆီ အထိ ေျပာင္းေရႊ႕ရအုံးမယ္..
သတၱ၀ါေတြမွာ ကံသာလ်ွင္ကုိယ္ပုိင္ ဥစၥာ ရွိေပရာ ဒီလုိ ေျပာင္းေရႊ႕တဲ့အခါမွာ တန္ဘုိးနဲ ျပီး အပါယ္ကုိ ဆြဲခ်နုိင္တဲ့ အကုသုိလ္္ကံ ဥစၥာေတြကုိပဲ သိမ္းဆည္း သယ္ေဆာင္သြားၾကမည့္အစား ...တန္ဖုိးၾကီးျပီး ျမင့္ျမတ္ေသာ အထက္တန္းက် မ်က္နွာပန္းလွတဲ့ ဘုံဘ၀ေတြ ကုိ ေရာက္ေစနုိင္သည့္ ကုသုိလ္ကံ တည္းဟူေသာ ဥစၥာေတြကုိ သယ္ေဆာင္သြားနုိင္ရင္ အေကာင္းဆုံးမဟုတ္ပါလား
ဒါေၾကာင့္ တစ္နွစ္မွသည္ တစ္နွစ္ဆီသုိ႕ ေရႊ႕ေျပာင္းေသာ ဒီသၾကၤန္ အခါ အေၾကာင္း ေလ့လာဆည္းပူးရင္း နွစ္သစ္ၾကိမ္ရာ မဂၤလာရွိေသာ သၾကၤန္အခါကာလမွာ ေကာင္းျမတ္လွေသာ ဒါန ၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ျမတ္ေကာင္းမွဳ႕ေတြကုိ ၾကဳိးစားျပဳလုိ႕ နွစ္ေဟာင္းက အကုသုိလ္အညစ္ေၾကး အျပစ္ေဘးထုိက္သည့္္ ဒုစရုိက္ေတြကုိ နွစ္ခဲ့ ၾကပါစုိ႕လား ...နွစ္သစ္မွာ ကုသုိလ္ သုစရုိက္တရားေတြနဲ႕ ဘ၀ကုိ သစ္လြင္ေတာက္ေျပာင္လာေအာင္ ရြက္ေဆာင္ၾကပါစုိ႕လားလုိ႕ တုိက္တြန္းရင္း စာေရးသူရဲ႕ အေတြးေလးေတြကုိ နိဂုံးခ်ဳပ္ပါရေစ
ေမတၱာသီေသန စိေတၱန ..........အရွင္နႏၵ၀ံသ ။ေဇယ်သုခ ဓမၼရိပ္သာ ၊(Amarillo,Texas,U.S.A)
၀၄-၀၃-၂၀၁၂

ကြက္လပ္ေလးေတြ ျဖည့္ေစခ်င္

                                              

                 လုိလုိ…ခ်ည္းသာ….ဘ၀မွာ   
    ဦေနာ ေလာေကာ ၊ အတိေတၳာ .... စေသာ ဘုရားေဟာ ေဒသနာ ကုိ ၾကားနာ မွတ္သားမိဖူးသည္မွာ ၾကာပါပီ....ဘာကုိ ဘယ္လုိ အတိအက် ဆုိလုိသည္ကုိေတာ့ စာေရးသူ တကယ္ပင္ ညာဏ္မမွီခဲ့ပါေခ်... ေလာကၾကီးအတြင္း မွီတင္းေနၾကတဲ့ သူသူငါငါ သတၱ၀ါေတြဟာ တဏွာ အလုိလုိက္တဏွာ အၾကိဳက္ေဆာင္ရင္း အမုိက္ေမွာင္မွာ လမ္းေလ်ွာက္ ေနၾကေလ သမ်ွေတာ့ ေလာကၾကီးသည္ လုိ လုိ လုိ လုိ နဲ႕လုိေနမည့္ ေလာကၾကီး ျဖစ္ပါကလား လုိ႕ ေတာ့ ဆရာေတာ္ေတြ ဆုံးမမႈကုိ နာယူခဲ့ရ ဘူးပါတယ္။
တစ္စ တစ္စ နဲ႕ ဘ၀သည္လည္း ပ်ိဳရာမွသည္ အုိျခင္းဆီသုိ႕ ..ႏုရာမွ သည္ ရင့္ေရာ္ျခင္း ဆီသုိ႕ ေျပာင္းလုိ႕ လာေနခဲ့တာကုိ သတိျပဳမိခ်ိန္မွာေတာ့ စာေရးသူ ဘ၀မွာ လုိေနေသာ အရာ ေတြခ်ည္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္ခဲ့ပါျပီ ။ ခ်မ္းသာဖုိ႕လဲ လုိသလုိ က်န္းမာဖုိ႕လဲ လုိေနျပန္တယ္၊ထုိ႕အျပင္ ပညာတတ္ဖုိ႕ သုတျပည့္စုံဖုိ႕ ဒါန ျပဳႏိုင္ဖုိ႕ သီလ ေစာင့္နုိင္ဖုိ႕ ဘာ၀နာပြားနုိင္ဖုိ႕ စသည္ျဖင့္ အားလုံး လုိေနေသးတာကုိသိခဲ့ နားလည္ခဲ့ပါျပီ...ဒီလုိ လုိလုိ လုိလုိနဲ႕ပဲ ဘာမွ မျပည့္စုံ ရေသးခင္ ေသပြဲ၀င္နုိင္တာကုိလဲ၊ စိတ္ထဲေတြးထင္၊ သေဘာေပါက္လာခဲ့ပါပီ...။
တကယ္ေတာ့ ဘ၀မွာ သိသလုိလုိ တတ္သလုိလုိေတြလဲ မနည္းလွေခ်။ ထုိ႕အတူပင္ ရွိသလုိလုိ မရွိသလုိလုိ ေတြလဲ အပုံအပင္...ေတြ႕ဖူးသလုိလုိ မေတြ႕ဖူးသလုိလုိ ေတြလဲ အမ်ားသား...တကယ့္ကုိ အလုိခ်ည္းသာ.....လမ္းေပၚတြြင္ လူတစ္ေယာက္ ေတြ႕သည္အခါမွာလဲ ေတြ႕ဖူးသလုိလုိ ခင္ဖူးသလုိလုိ... အြန္လုိင္းေပၚတြင္ “ဟုိင္း” လုိ႕ နွဳတ္ဆက္လာသည့္အခါမွာလဲ ခင္ဖူးသလုိလုိ ... သိဖူးသလုိလုိ .. ဘယ္အရာမွာမဆုိ ဘာကုိ ျဖစ္ျဖစ္ တိတိပပ သိလွသည္မွာ တခုမွ မရွိလွ ...လုိလုိနဲ႕ပင္ ဘ၀သည္ တ၀က္ဟူေသာ သက္တန္းကုိပင္ ေက်ာ္ခဲ့ပါျပီ ေရာလုိ႕ စဥ္းစားမိတဲ့အခါ ရင္ထဲမွာ နာက်င္လာသလုိလုိပင္...


လုိေနသည္မွာ မျပည့္လုိ႕လား 
            ဒီလုိဆုိရင္ လုိေနသည္မွာ မျပည့္ေသးတဲ့ သေဘာလုိ႕ ေျပာရေတာ့မယ္ထင္ပါတယ္..ဟုတ္တယ္ေလ၊ ျပည့္ေနမွေတာ့ ဘယ္လုိေတာ့ပါ့မလဲ ..မျပည့္ေသးလုိ႕သာ လုိေနတာေပါ့.... ကုသုိလ္ ပညာ ဥစၥာဘယ္ဟာမွ လုိေနတာ မေကာင္းဟု ခံစားမိတယ္ ... ပညာလုိေတာ့ ဥစၥာရွာရတာ မလြယ္ကူလွ... ဥစၥာမခ်မ္းသာျပန္ေတာ့လည္း သမုဒၵရာ ၀မ္းတထြာအတြက္ ေန႕ထြက္ေန၀င္ လုပ္ငန္းခြင္၀င္ေနရတာနဲ႕ပဲ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈဘက္မွာ အားနည္းေနတတ္ ျပန္တယ္လုိ႕ခံစား နားလည္မိတယ္ ... ဒီေတာ့ တခုခုလုိေနတာနဲ႕ က်န္တဲ့ အရာေတြအထိလုိက္ျပီး အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ ရွိေနတတ္တာကုိလဲ ေတြးမိျပန္ေရာ.. 
     လုိေနတာဟာကြက္လပ္လား 
ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀တုန္းက ေက်ာင္းမွာ စာသင္ရတဲ့အခါ ကြက္လပ္ေလးေတြ ျဖည့္ခဲ့ရတာ မွတ္မိေနပါေသးတယ္ ၊ဆရာေပးထားတဲ့ စာပုိဒ္ထဲမွာ လုိေနတဲ့စာေတြ၊ ဂဏန္းေတြ ရွာေဖြျဖည့္ေရး ခဲ့ရတယ္ေလ၊ ဆရာမက ကြက္လပ္ျဖည့္ၾကရေအာင္ လုိ႕ေျပာတဲ့အခါ လုိေနတာကုိ ရွာေဖြျဖည့္ခုိင္းတာလုိ႕ ကေလးသဘာ၀နဲ႕ နားလည္ျပီး သင္ဖူးသမ်ွ က်က္ထားသမ်ွေတြကုိ အထပ္ထပ္ ရြတ္ဖတ္ရင္း လုိေနတဲ့ စာေတြ ဂဏန္းေတြျဖည့္ေရးခဲ့ရတယ္.. စာတပုိဒ္မွာ ကြက္လပ္ေတြ မ်ားလာတာနဲ႕အမွ် စဥ္းစားရက်ပ္ပီး ဟုိဟာလုိလုိ ဒီဟာလုိလုိနဲ႕အလြဲကုိပင္ အမွန္ထင္ျဖည့္မိတာ အမွန္ကုိပင္ အမွားထင္လုိ႕ ျပင္.ဖ်က္.စြက္ ခဲ့မိတာေတြကုိ ယေန႕အထိတုိင္ မေမ့နုိင္ေသး ပါဘူး .. 
                         ဒါေပမဲ့ စာတပုဒ္မွာ ရွိသင့္တာ မရွိပဲ ပါသင့္တာ မပါပဲ ေပ်ာက္ေနတာ ေဖ်ာက္ထားတာေလး ေတြက စာတစ္ေၾကာင္းလုံးကုိ အဓိပၸါယ္မဲ့ေစတယ္ ဆုိတာကုိေတာ့ မေတြးမိခဲ့ဘူးေပါ့ . လုိေနတဲ့ အရာရာမ်ားမွေတာ့ ဒီစာပုိဒ္ဟာ ျပည့္စုံမွဳ႕ မရွိနုိင္ေတာ့သလုိ ဖတ္သူ ေလ့လာသူ အဓိပၸါယ္မွန္ကုိ မရနုိင္ေတာ့လုိ႕ စာေကာင္းေပမြန္ ျဖစ္မလာနုိင္ေတာ့သသို တန္ဖုိးရွိတဲ့ စာေပ ျဖစ္မလာနုိင္ ေတာ့ဘူး ဆုိတာကုိေတာ့ေနာက္မွေတြးသိခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ 
ကြက္လပ္မ်ားတဲ့ ဘ၀...
                 အဓိပၸါယ္မလွ
လူ႕ဘ၀မွာ လူရယ္ လုိ႕ ျဖစ္လာခဲ့ရင္ ရွိသင့္ရွိထုိက္တဲ့ ကုသုိလ္၊ ပညာ ၊ဥစၥာ ေတာ့ ရွိသင့္တယ္ ၊ ထုိ႕အတူ အသက္အရြယ္အလုိက္ ျပည့္စုံထားသင့္တဲ့ အရာမ်ားလဲ ရွိေနတယ္ေလ.. ဒါေတြကုိ ရွိေအာင္ ျပည့္စုံေအာင္ မၾကဳိးစားခဲ့ဘူးဆုိရင္ ဟုိဟာလုိလုိ ဒီဟာလုိလုိနဲ႕ မျပည့္စုံေတာ့ပဲ ကြက္လပ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာမွာ မလြဲပါဘူး.. ကြက္လပ္ေတြ ျဖစ္ေပၚျပီဆုိကတည္းက ဒီကြက္လပ္ေတြကုိ ျဖည့္ဖုိ႕ ၾကဳိးစားရတဲ့ အလုပ္တခု ပုိလာေတာ့မွာျဖစ္သလုိ နဂုိထက္ နွစ္ဆတက္ျပီး လုပ္ရကုိင္ရ ရွာေဖြရလုိ႕ ပင္ပန္းရပါေတာ့မယ္ .. ဒီေတာ့လဲဘ၀ရဲ႕ ခ်မ္းသာဆုိတာ ဘာမွန္းေတာင္ မသိလုိက္ရပဲနဲ႕ အဓိပၸါယ္မလွတဲ့ ဘ၀ပုိင္ရွင္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာေတာ့တာေပါ့.. ဒီလုိဆုိရင္ မိမိ ဘ၀ကေရာ အဓိပၸါယ္ ဘယ္မ်ွ ျပည့္၀ ေနပါပီလဲဟု ပုစာၦထုတ္မိျပန္ ေတာ့ ရင္ထဲမွာအေျဖမရွိ တဲ့ ပေဟဠိသဖြယ္ပင္ ျဖစ္ေနျပန္ပါေတာ့တယ္။


ကြက္လပ္မ်ားကုိျဖည့္ေစသူ 
                      ကုိယ့္ဘ၀မွာ ကုိယ္ဘာလုိေနတယ္ဆုိတာ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္မွာေတာ့ သိဖုိ႕ခဲယဥ္းပါတယ္။ သူမ်ားမ်က္ေခ်းသာျမင္ရျပီး ကုိယ့္မ်က္ေခ်း ကိုယ္မျမင္ရသလုိပဲေပါ့.. ဒီေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္ ကုိပင္ ဆရာတင္ရေတာ့တယ္၊ မွန္ၾကည့္သည့္အခါ ကုိယ့္မ်က္နွာရဲ႕ သြင္ျပင္ကုိ အမွန္အတုိင္း သိရနုိင္သလုိ ပတ္၀န္းက်င္ရွိ လူေနမွဳ႕ဘ၀ေတြနဲ႕ကုိ္ယ့္ဘ၀ရဲ႕အေျခေနကုိ နွဳိင္းယွဥ္ၾကည့္သည့္အခါမွာ လုိေနတာေတြ သိရွိလာရပါတယ္ ..ဒီလုိဆုိရင္ ပတ္၀န္းက်င္ဟာ မိမိအတြက္ေတာ့ ကြက္လပ္မ်ားကုိ ျဖည့္ေစသူ လုိ႕ခံယူမိပါတယ္။ ထုိ႕အျပင္ မိမိအေပၚတြင္ ငယ္စဥ္ကစျပီး တတ္အပ္ပညာမ်ားကုိ သင္ၾကားေပးခဲ့ၾကေသာ ဆရာသခင္ ေက်းဇူးရွင္ေတြဟာ မိမိရဲ႕ ဟာကြက္ေပ်ာ့ကြက္ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ သိရွိလမ္းညႊန္ ေပးေနၾကေပရာ ဒီဆရာေတြ ပင္လွ်င္လဲ ဘ၀ရဲ႕ ကြက္လပ္မ်ားကုိ ျဖည့္ေစသူေတြလုိ႕ နားလည္မိပါတယ္ .. 
                       ဒီအေတြးနဲ႕ အတူ ကပ္ပါလာတာ ကေတာ့ ဒီဆရာေတြ ဒီပတ္၀န္းက်င္ေတြဟာ ကုိယ့္ဘ၀ရဲ႕ ဟာကြက္ေပ်ာ့ကြက္ လုိအပ္ခ်က္ေတြကုိ ျပဳေစ လုပ္ေစ ျဖည့္ေစတဲ့အတြက္ ဘ၀ကုိ အဓိပၸါယ္ ျဖည့္ေပးေနသူေတြလုိ႕ပါပဲ။


ကြက္လပ္မ်ားကုိ ျဖည့္ရသူ 
             လုိေနမွဳ႕သည္ မျပည့္စုံလုိ႕..မျပည့္စုံျခင္းသည္ ကြက္လပ္..ထုိကြက္လပ္သည္ ဘ၀ကုိ အဓိပၸါယ္မဲ့ေစ နုိင္တယ္ဆုိတာကုိ နားလည္သေဘာေပါက္ခဲ့ပါတယ္. ထုိသုိ႕ နားလည္ သေဘာေပါက္မႈ နဲ႕အတူ ကုိယ့္ဘ၀ရဲ႕လုိအပ္ခ်က္ေတြကုိ ျပည့္ေအာင္ ျဖည့္ဆီး အားထုတ္ျပီး အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ ဘ၀ကုိ ရခ်င္မိတာပါပဲ။
ခ်မ္းသာဖုိ႕ လုိေနတဲ့ ကုိယ့္ဘ၀ကုိ ဒါနအမွဳ႕ေတြ အားထုတ္ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ ၎၊ က်န္းမာဖုိ႕လုိေနတဲ့ ကုိယ့္ဘ၀ကုိ သီလေတြ ေစာင့္စည္းျခင္းျဖင့္၎၊ အမ်ားနည္းတူ တင့္တယ္တဲ့ ဘ၀ ျမင့္ျမတ္သာယာလွပတဲ့ ဘ၀ကုိ ရဖုိ႕လုိေနတဲ့ ကုိယ့္ဘ၀ကုိ ဘာ၀နာေတြ ပြားျခင္းျဖည့္၎ ျဖည့္သင့္ ျဖည့္ထုိက္တယ္လုိ႕ေတြးမိလာတယ္..ဒီလုိ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာကုသုိလ္ေတြကုိ ျဖည့္ဆည္း အားထုတ္မယ္ ဆုိရင္ လုိေနတဲ့ ကြက္လပ္ေတြ ျပည့္လာျပီး ျပည့္စုံလာေတာ့မွာ လုိ႕လဲ ေတြးမိျပန္တယ္ .. ဒီလုိဆုိရင္ အဓိပၸါယ္ျပည့္တဲ့ အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ ဘ၀ကုိ ေသခ်ာေပါက္ ရနုိင္မယ္လုိ႕ေတြးျပီး ခုေတာ့ လုိေနတာေတြ ျဖည့္ေနမိပါပီ.. ကြက္လပ္ မ်ားတဲ့ ဘ၀ကုိလဲ ရြံမုန္းမိပါပီ..လုိေနတဲ့မျပည့္စုံတဲ့ ဘ၀နဲ႕ အဓိပၸါယ္မဲ့တဲ့ ဘ၀ကုိ မရခ်င္ေတာ့ပါဘူး၊ ဒီလုိမရခ်င္ရင္ေတာ့ ကြက္လပ္မ်ားကုိ ျပည့္ေအာင္ ျဖည့္နုိင္သမ်ွ မွန္မွန္ ျဖည့္ရ ေတာ့မွာေပါ့။ လုိေနတဲ့အဲဒီ ကြက္လပ္ ကုိ ရမ္းျဖည့္လုိ႕ေတာ့ မသင့္ဘူးထင္ပါတယ္...
ငယ္စဥ္က ကြက္လပ္ အျဖည့္မွားလုိ႕ ဆရာမအရုိက္ခံရ အမွတ္ေလ်ွာ့ခံသလုိ ဘ၀ကြက္လပ္ေတြကုိ မွားျဖည့္မိရင္ေတာ့လဲ ေလာကဓံရဲ႕ အထုအေထာင္း အရုိက္အနွက္ ခံရအုံးမွာပဲ လုိ႕လဲ တဆက္တည္း ေတြးမိလုိက္တယ္။ အဲဒီကြက္လပ္ေတြကုိ ျဖည့္ရမွာကလည္း ကာယကံရွင္ မိမိကုိယ္တုိင္ပဲလုိ႕ နားလည္လုိက္ပါေတာ့တယ္ ... အဲဒီ အေတြးနဲ႕ အတူ လက္က်န္အခ်ိန္ေတြမွာ အဓိပၸါယ္ျပည့္တဲ့ဘ၀ကုိ ရရွိပုိင္ဆုိင္ရေအာင္ ဘ၀မွာလုိေနခဲ့တဲ့ ကြက္လပ္ေလးေတြကုိ ၾကဳိးစား ျဖည့္ဆည္း ေနေတာ့မယ္ လုိ႕သာ ေအာက္ေမ့လုိက္ မိသလုိ စာဖတ္သူ ဓမၼမိတ္ေဆြကုိလည္း အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ ဘ၀ေလးေတြ ကုိယ္စီကုိယ္ငွ ရနုိင္ရေအာင္ ကုိယ့္မွာ လုိေနတဲ့ ကြက္လပ္ေလးေတြကုိ၊ကုိယ္စီကုိယ္ငွ၊ျဖည့္ဆည္းလုိက္ၾကပါစုိ႔လုိ႕၊တုိက္တြန္းလုိက္ရပါေတာ့တယ္။  
               
                                                       ေဇယ်သုခ အရွင္နႏၵ၀ံသ (Amarillo, Texas, USA)

ဝါဆိုလျပည့္ ဓမၼစၾကာအခါေတာ္ေန႔

                                     ဝါဆုိလျမတ္ႏွင့္ ဝါကပ္သံဃာေတာ္

အု႔ံမႈိင္းငယ္တဲ့၊ နယ္ရွစ္ခြင္
ေငြစန္း အာသဠွီႏွင့္၊
ယွဥ္ကာမွီ ပုဏာျပည့္တယ္၊
ထြန္းသည့္ေဝဟင္။
နဘံမွာ ျပာမွိန္ခပါလုိ႔
ဝသႏၱာ ခါခ်ိန္စမွာမုိ႔
နာဂိန္ပ တာရာဆင္
အာကာခြင္က ပဇၨဳန္ဖ်န္း။
ပဥၥင္းေတာ္ခံ
မယြင္းေနာ္ အခါတန္ေပါ့
မဟာဒါန္ အဌဂၤငယ္ႏွင့္
ဘဂဝါ အရဟံ ရင္ျပင္ဝမွာလ
တင္သရန္ မာလာကံုးၾကတယ္
ပုန္းညက္ေငြပန္း။


ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၃ခုႏွစ္ ခရစ္ႏွစ္၂၀၁၁ခုႏွစ္ ယခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၁၅-ရက္ေန႔တြင္ ဝါဆုိလျပည့္ ပါေတာ့မည္။ ျမန္မာျပကၠဒိန္အရ ေလးႏွစ္တုိင္း ဝါတစ္ခါ ထပ္သျဖင့္ ပထမဝါဆုိ၊ ဒုတိယဝါဆုိဟု ခြဲျခားထားရသည္။ သုိ႔တုိင္ ဝါထပ္ႏွစ္တုိင္း ဒုတိဝါဆုိကုိသာ ဝါဆုိလျပည့္ေန႔ဟု သတ္မွတ္ၾကသျဖင့္ (ပထမ ဒုတိယ ခြဲမေနဘဲ) ဝါဆုိလျပည့္ဟုသာ ႐ုိး႐ုိး ပင္သတ္မွတ္ၾကသည္။
ဝါဆုိလသည္ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာတုိင္း မုိးသားတုိ႔ျဖင့္ အုပ္ဆုိင္းေသာ အခ်ိန္သမယ ျဖစ္သည္။ အာသဠွီနကၡတ္ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ ၿဂိဳလ္ခြင္ကာလ ျဖစ္သည္။ ဝႆႏၱ မုိးေလးလတုိ႔၏ ဥတုအစ ျဖစ္သည္။ ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး မုိးခ်ဳန္းသံတုိ႔ျဖင့္ တဂ်ိန္းဂ်ိန္း ျမည္သံေပးေသာ အခါသမယ ျဖစ္သည္။ ရဟန္းခံ ရွင္ျပဳေသာ ကာလ ျဖစ္သည္။ အျဖဴေရာင္ ပုန္းညက္ပန္းတုိ႔ ပြင့္လန္းရာ ရာသီဦး ျဖစ္သည္။


ျမန္မာဆယ့္ႏွစ္လ ရာသီပြဲေတာ္တြင္ ဝါဆုိလ၏ အဓိပၸါယ္မွာ “ရဟန္းသံဃာေတာ္တုိ႔ မိမိ၏ ေက်ာင္းအရာမ္အတြင္း၌ ဝါတြင္းသံုးလပတ္လံုး အရပ္တစ္ပါးသုိ႔ မေရႊ႕မေျပာင္းဘဲ ေနထုိင္ သီတင္းသံုးျခင္းကုိ ရည္စူး၍ ဝါဆုိလ ေခၚသည္” ဟု ဖြင့္ဆုိသည္။ ဝါဆုိလတြင္ ရွင္၊ ရဟန္း ပဥၥင္းခံသည့္လဟုလည္း သတ္မွတ္ၾကသည္။ အေၾကာင္းကား ဝါတြင္းသံုးလအတြင္း ညအိပ္ ခရီးသြားလာခြင့္ မရွိသျဖင့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား အစုံအလင္ရွိၾကသည္။ ထုိေၾကာင့္ ရွင္၊ ရဟန္း ခံရန္၊ ျပဳရန္ အတင့္ေတာ္ဆံုးလဟု ဆုိသင့္ေပသည္။


ဗုဒၶဘာသာဝင္ျဖစ္ၾကသည့္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္ ဝါဆုိလျပည့္ႏွင့္ သက္ဆုိင္သည့္ ဗုဒၶဝင္ အခ်က္အလက္ မ်ားကုိ သိရွိထားၾကသည္။ က်က္မွတ္ထားၾကသည္။ “သေႏၶ၊ ေတာထြက္၊ ဓမၼစက္၊ ေဟာျမြက္သံခ်ဳိ လဝါဆုိ” ဟူ၍ ႏႈတ္တက္ေနၾကသည္။ ဗုဒၶရွင္ဘုရား ပဋိသေႏၶ တည္ေတာ္မူျခင္း၊ ထြက္ေတာ္မူ နန္းက ခြါျခင္း၊ တရားဦးဓမၼစၾကာ ေဟာၾကားျခင္းတုိ႔သည္ တုိက္ဆုိင္စြာ ဝါဆုိလျပည့္ေန႔ခ်ည္း ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ထုိေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶဘာသာ တုိင္းျပည္မွန္သမွ် ဝါဆုိလျပည့္ကုိ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ တစ္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားၾကျခင္း ျဖစ္ႏုိင္ေပသည္။



                                                 ဓမၼစၾကာတရားဦးေဟာၾကားေနပံု
ဝါဆုိလျမတ္
ဝါဆုိလျပည့္ေန႔ကုိ ဓမၼစၾကာ အခါေတာ္ေန႔ အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ သံဃာေတာ္မ်ား ဝါကပ္သည့္ေန႔ အျဖစ္လည္းေကာင္း လူသိမ်ားၾကသည္။


တကယ္တမ္း စီစစ္ၾကည့္ပါမူ အထက္ပါ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ႏႈတ္တက္ေနေသာ ကဗ်ာလကၤာအတုိင္း ဗုဒၶရွင္ေတာ္ဘုရား မယ္ေတာ္မဟာမာယာေဒဝီ ဝမ္းၾကာတုိက္သုိ႔ ပဋိသေႏၶ ယူေတာ္မူသည့္ေန႔၊ နိမိတ္ႀကီးေလးပါးကုိ ျမင္ေတာ္မူ၍ ေတာထြက္ေတာ္မူသည့္ေန႔၊ ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိကာ တရားဦး ဓမၼစၾကာ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာေန႔တုိ႔သည္ ဝါဆုိလျပည့္ေန႔တြင္ ျဖစ္ၾကပါသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း တရားဦး ဓမၼစၾကာ ေဟာၾကားေသာေန႔ကုိသာ အဖ်ားဆြတ္ ယူလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ လူအျဖစ္သုိ႔ မေရာက္ရွိဘဲ၊ ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ မရရွိဘဲႏွင့္ ဓမၼစၾကာ တရားေတာ္ကုိ ေဟာေတာ္မမူႏုိင္။ ထုိေၾကာင့္လည္း ဝါဆုိလျပည့္ေန႔ကုိ ဓမၼစၾကာ အခါေတာ္ေန႔အျဖစ္ (ရလာဒ္ကုိၾကည့္) သတ္မွတ္ျခင္းသည္ သင့္ေတာ္ေသာ သတ္မွတ္ခ်က္ဟု ဆုိႏုိင္ပါသည္။


ပထမဦးဆံုး ဓမၼစၾကာ (ဓမၼစကၠပဝတၱနသုတ္) တရားေတာ္ကုိ ပဥၥဝဂၢီ ၅-ဦးတုိ႔အား ေဟာၾကားျခင္း သည္လည္းေကာင္း၊ တရားေတာ္၏ အႏွစ္ခ်ဳပ္ျဖစ္ေသာ အစြန္း ၂-ပါးလြတ္ အလယ္အလတ္လမ္း က်င့္စဥ္ကုိလည္းေကာင္း ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိင္း သိရွိၾကၿပီး ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဤတရားဦးမွ ခႏၶာ ၅-ပါးအေၾကာင္းႏွင့္ သစၥာ ၄-ပါးတုိ႔အေၾကာင္းကုိ လူသားတုိ႔အား ပထမဦးဆံုးအျဖစ္ ဗုဒၶေဂါတမ တစ္ပါးသည္သာ မိတ္ဆက္ေပးႏုိင္ခဲ့သည္ကုိကား လူသိနည္းလွပါသည္။ ဗုဒၶမွတပါး အျခား မည့္သည့္ဆရာကမွ ဤအဆန္တရားေတာ္ကုိ ေဟာၾကားျခင္း မရွိေသး။


ဒုတိယ တရားေတာ္ ျဖစ္ေသာ အနတၱလကၡဏသုတ္တြင္လည္း မိမိသည္ မရွိ၊ ငါ၊ သူတစ္ပါး၊ ေယာက်ၤား၊ မိန္းမ မရွိ၊ ခႏၶာ ၅-ငါးတုိ႔၏ အစုအဖြဲ႔မွ်သာဟု ရဲဝံ့စြာ ထုတ္ေဖာ္ခဲ့ျပန္သည္။ ငါ၊ ငါ ဟူ၍ လူသားတုိင္း လက္ခံထားသည့္ အခ်ိန္တြင္ “အနတၱ-ငါမရွိ”ဟု ထုတ္ေဖာ္ ေဟာၾကားခဲ့ျခင္းသည္ အဆန္တရားေတာ္ကုိ ေဟာၾကားျခင္းျဖစ္သကဲ့သုိ႔ လူအၾကိဳက္ကုိ မလုိက္၊ အမွန္တရားကုိသာ လက္ကုိင္ထား ေဟာၾကားသည့္ တရားေတာ္လည္း ျဖစ္သည္။ ထုိေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶ၏ ပထမေျခလွမ္း ဤတရားေတာ္ ၂-ပုဒ္သည္ ေလာကႀကီး တစ္ခုလံုးကုိ ပြက္ေလာေစခဲ့သည္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိ႔အတြက္ ပထမဦးဆံုး စတင္က်င့္သံုးရမည့္ ပထမေျခလွမ္း အေျခခံတရားေတာ္ တစ္ကြက္ဟုလည္း ဆုိႏုိင္ေသာ တရားေတာ္မ်ား ျဖစ္သည္။


ဝါကပ္ သံဃာေတာ္
သံဃာေတာ္တုိင္း (ဝါထပ္ပါက ဒုတိယ) ဝါဆုိလျပည့္ေန႔တြင္ ဝါကပ္ေတာ္မူၾကရပါသည္။ ဝါကပ္ျခင္းကုိ ဝါဆုိျခင္း၊ ဝါဝင္ျခင္းဟုလည္း ေခၚေဝၚၾကသည္။ ဝါကပ္ျခင္း အဓိပၸါယ္မွာ ဝါတြင္းသံုးလပတ္လံုး အေရးႀကီးေသာ ကိစၥရပ္ ငါးခုမွ အပ ေက်ာင္းတုိက္တစ္ခု၏ အရာမ္ (ဝင္း) အတြင္းတြင္သာ ညဥ္႔အိပ္ညဥ္႔ေန သီတင္းသံုး (ကပ္ေနရ) ျခင္းကုိ ဆုိလုိသည္။ ပါဠိေဝါဟာရ “ဝႆံ ဥေပမိ - ကၽြႏု္ပ္ ဝါကပ္ပါ၏ ” ဟု အဆုိရွိသျဖင့္ ဥပ-သဒၵါကုိ ဆည္းကပ္ျခင္း၊ ကပ္ျခင္းျဖင့္ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ထားသည္။


ဝါဆုိလျပည့္ေန႔တြင္ ဝါကပ္ရမည္၊ ဝါဆုိရမည္ဟု သာမန္ ဆုိလုိက္ေသာ္လည္း အမွန္ကား ဝါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္တြင္မွ ဝါကုိ စတင္ ကပ္ရ၊ ဝင္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ဝါဆုိလျပည့္ေန႔သည္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ ျဖစ္သည့္အားေလွ်ာ္စြာ မိမိ အမွန္တကယ္ သီတင္းသံုးရမည့္ ေက်ာင္း (သုိ႔မဟုတ္) ေက်ာင္းတုိက္အတြင္း အသင့္ရွိေနရမည္ကုိ ရည္ရြယ္ကာ ဝါဆုိလျပည့္ေန႔တြင္ ဝါကပ္မည္ဟု သာမန္ ဆုိလုိက္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔တြင္ ပဝါရဏာျပဳရမည္ကုိ ေနာက္ျပန္ တြက္ခ်က္ျခင္းအားျဖင့္ ဝါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္တြင္ ဝါကပ္မွသာလွ်င္ သံုးလအတိ ျပည့္မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။ ပါဠိအလုိ “ေတ မာသံ - သုံးလ” ဟု လာရွိသည္။


ရဟန္း သံဃာေတာ္တုိင္း ဝါမကပ္ မေနရ၊ ကပ္ကုိ ကပ္ရမည္ဟု ပညတ္ခ်က္ရွိသည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႔၊ ရွဥ့္မ်ားကုိ အစာေကၽြးရာ ကလႏၵကနိဝါပ ဥယ်ာဥ္၊ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္းတြင္ သီတင္းသံုးစဥ္ သံဃာေတာ္မ်ားအား မုိးတြင္းသံုးလ ဝါကပ္ၾကရန္ ပညတ္ခ်က္ ထားေတာ္မူသည္။ ပညတ္ေတာ္မူရျခင္း အေၾကာင္းရင္းကား ဤသုိ႔တည္း။


ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာျပဳ အဓိဌာန္ျဖစ္ေသာ “မာ ဧကေန ေဒြ- လမ္းတစ္ေၾကာင္းတည္း ႏွစ္ပါးမသြားပါႏွင့္ ” အလုိေတာ္အရ သာသနာျပဳခရီး ၾကြခ်ီၾကသည္။ ေန႔မေရြး၊ ညမနား၊ ေနမုိးကုိ အန္တု၊ ေဆာင္းကုိ မမႈ သာသနာျပဳ စိတ္ဓာတ္ျဖင့္ အရပ္အရပ္ အရြာအရြာသုိ႔ လွည့္လည္ကာ အသိအျမင္ မပြင့္လင္းေသးေသာ သူတုိ႔အား ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ား ျပန္႔ပြါးေအာင္ ေျပာဆုိဆံုးမ သြန္သင္ၾကသည္။ သုိ႔ျဖင့္ ရာသီမေရြး ခရီးထြက္ၾကသည္။ ေႏြရာသီ၊ ေဆာင္းရာသီတုိ႔တြင္ ခရီးထြက္သည့္အခါ ကိစၥမရွိ။ လမ္းခရီးမ်ား ေျခာက္ေသြ႔ေနသျဖင့္ ခရီးထြင္သည္။ ၾကြလိုသည့္ လမ္းခရီးကုိ အလြယ္တကူႏွင့္ အျမန္ေရာက္ႏုိင္သည္။ သုိ႔ေသာ္ မိုးတြင္းကာလတြင္ ခရီးထြက္သည့္အခါ ျပႆနာ ရွိႏုိင္သည္။ လမ္းခရီးတြင္ ရြံႏြံဗြက္အုိင္တုိ႔ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနမည္။ ေခ်ာင္းျမစ္အင္းအုိင္တုိ႔တြင္ ေရျဖင့္ ျပည့္လွ်ံေနမည္။ ထုိအခါ ေကြ႔ရ ပတ္ရမွ သြားႏုိင္သကဲ့သုိ႔၊ ေျမဖုိ႔ထားေသာ လယ္ကန္သင္းကုိ လမ္းအျဖင့္ အသံုးျပဳကာ သြားရမည္လည္း ရွိႏုိင္ေပသည္။ လယ္ယာလုပ္သည့္ကာလ ျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္ လယ္သမားမ်ားက သူတုိ႔ ဖုိ႔ထားသည့္ ကန္သင္းကုိ ျဖတ္သန္းသြားလာေနသည္မွာ ၾကိဳက္မည္မဟုတ္။ ဘာသာျခား လယ္သမားဆုိ ပုိပင္ ဆုိးမည္။


ထုိေၾကာင့္ ခရီးသြားသည့္ရဟန္းကုိ ျမင္တုိင္း ကဲ့ရဲ့ျပစ္တင္ၾကသည္။ “သာကီဝင္ႏြယ္ျဖစ္တဲ့ ရဟန္းေတြမ်ား ေႏြမုိးေဆာင္း မေရွာင္ ခရီးသြားေနၾကတာပဲ။ စိမ္းလန္းတဲ့ ေကာက္ေတြကုိ ဖ်က္စီးပစ္ၾကလုိက္တာ၊ ပုိးမႊားေတြကုိ ျဖတ္နင္းသတ္လုိက္ၾကတာ။ စြတ္စုိတဲ့ကာလမွာေတာင္ တစ္ေနရာထဲ ေနဖုိ႔ မၾကိဳးစားၾကခ်င္ဘူး။ ေက်းငွက္သာရကာေတြေတာင္ မုိးတြင္းကာလေရာက္ရင္ အသုိက္အျမံဳ အက်အန ေဆာက္ၿပီး ေနၾကေသးတာပဲ။ ဒီရဟန္းေတြက ခရီးထြက္ဖုိ႔ပဲ စိတ္ကူးေနၾကတာ” အစရွိသည့္ စကားတုိ႔ျဖင့္ ကဲ့ရဲ့ၾကသည္။ အျပစ္တင္ ၾကသည္။ ေဝဖန္ၾကသည္။


ဤအမနာပ စကားသံတုိ႔သည္ ဗုဒၶဘုရားထံ တုိက္႐ုိက္ေရာက္လာသည့္အခါ အမ်ား၏ အၾကည္ညိဳခံ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ သာသနာျပဳလမ္း ေျဖာင့္တန္းေရးအတြက္ ဝါကပ္ၾကရန္ ပညတ္ခ်က္ ထားေတာ္မူရသည္။ ပညတ္ခ်က္အေပၚတြင္ အက်ဳိးခံစားခြင့္လည္း ဗုဒၶက ဖြင့္ေပးထားသည္။ ကထိန္သကၤန္း ဆက္ကပ္သည့္ အလွဴရွင္ေပၚလာသည့္အခါ ဝါတြင္းသံုးလအတြင္း ဝါမက်ိဳးေသာ (ေက်ာင္းျပင္ပသုိ႔ မထြက္ဘဲ ထိန္းႏုိင္ေသာ) ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ကထိန္အနိသင္ ၅-မ်ဳိး ခံစားခြင့္ရၾကသည္။


ျမန္မာျပကၠဒိန္အရ ေလးႏွစ္ေရာက္တုိင္း ပထမဝါဆုိ ဒုတိယဝါဆုိ ဟူ၍ ခြဲျခားထားေသာ္လည္း သံဃာေတာ္မ်ား၏ ပထမဝါဆုိ ဒုတိယဝါဆုိမွာ ျပကၠဒိန္အလုိ မဟုတ္ပါ။ ဝါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္ေန႔တြင္ ဝါဆုိ ဝါဝင္ ဝါကပ္ေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ ပုရိမ-ဝါဆုိ ပုရိမ-ဝါဝင္ ပုရိမ-ဝါကပ္ (အရပ္သုံးစကား- ပထမ-ဝါဆုိ၊ ပထမ-ဝါဝင္၊ ပထမ-ဝါကပ္) ဟူ၍ ေခၚၿပီး၊ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ဝါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္တြင္မွ ဝါဆုိ ဝါဝင္္ ဝါကပ္ႏုိင္ေသာ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ပစၦိမ-ဝါဆုိ ပစၦိမ-ဝါဝင္၊ ပစၦိမဝါကပ္ (အရပ္သံုးစကား- ဒုတိယ-ဝါဆုိ၊ ဒုတိယ-ဝါဝင္၊ ဒုတိယ-ဝါကပ္) ဟူ၍ သတ္မွတ္သည္။


ဝါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္ေန႔တြင္ ဝါဆုိ ဝါဝင္ ဝါကပ္ေသာ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔တြင္ သံုးလျပည့္၍ ဝါကြ်တ္သည္။ ပဝါရဏာျပဳ ရသည္။ ကထိန္အက်ဳိး ၅-မ်ဳိး ခံစားခြင့္ ရသည္။ ဝါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္ေန႔တြင္မွ ဝါဆုိ ဝါဝင္ ဝါကပ္ေသာ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔တြင္ သံုးလျပည့္၍ ဝါကြ်တ္သည္။ ပဝါရဏာျပဳ ရသည္။ ကထိန္အက်ဳိး ၅-မ်ဳိး ခံစားခြင့္ ဆံုး႐ႈံးသည္။




ဝါပန္ျခင္းႏွင့္ ဝါက်ိဳးျခင္း
ဝါဆုိဝါကပ္ထားတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ ဝါတြင္းကာလမွာ တျခားေနရာအရပ္ေဒသသုိ႔ ညအိပ္ညေန ၾကြသြားလုိ႔ မရပါဘူး။ ေန႔လည္ေန႔ခင္း ေနာက္ေန႔ အာ႐ုဏ္မတက္မီ ေက်ာင္းကုိျပန္ေရာက္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ၾကြလုိ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းကိစၥရွိလုိ႔ မျဖစ္မေန ၾကြေရာက္ရမယ့္ ကိစၥေပၚေပါက္လာပါက ဝါပန္ၿပီး ခုႏွစ္ရက္ ၾကြလုိ႔ရပါတယ္။ ခုႏွစ္ရက္ထက္ပုိၿပီး ၾကြလုိ႔မရပါဘူး။ ေက်ာ္လြန္ပါက အာပတ္သင့္ပါတယ္။ ဝါပန္တယ္ဆုိတာ ခုႏွစ္ရက္အတြင္း မိမိဝါဆုိဝါကပ္ျပဳထားသည့္ ေက်ာင္းကုိျပန္လည္ၾကြေရာက္ ပါမည့္အေၾကာင္း အဓိ႒ာန္ျပဳျခင္းကုိ ဝါပန္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဝါဆုိဝါကပ္ျပဳၿပီး ဝါမပန္ဘဲ ၾကြသြားခဲ့မိေသာ္ သုိ႔မဟုတ္ ခုႏွစ္ရက္ထက္ ေက်ာ္လြန္သြားခဲ့ေသာ္ ဝါက်ိဳးပါတယ္။



ဝါက်ိဳးျခင္းႏွင့္ ဝါအေရအတြက္ မရျခင္း

ဝါက်ိဳးတယ္ဆုိတာ ဝိနည္းဥပေဒ မလုိက္နာမိ၍ ဥပေဒ က်ိဳးပ်က္သြားျခင္းျဖစ္ၿပီး ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္ျခင္းကုိ ဆုိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဝါက်ိဳးရင္ကုိပဲ ဝါမရဘူး ဒီက်ိဳးတဲ့ ဝါကုိ ဝါအေရအတြက္ထဲ ထည့္ေရလုိ႔မရဘူးလုိ႔ ထင္တတ္ပါတယ္။ ေရတြက္လုိ႔ရပါတယ္။ ဝါက်ိဳးပ်က္လုိ႔ အာပတ္သင့္ျခင္း၊ ကထိန္ခံခြင့္ မရျခင္းပဲ ရွိပါတယ္။ ဝါအေရအတြက္ေလ်ာ့ျခင္း မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဝါက်ိဳးပ်က္တုိင္းလည္း အာပတ္မသင့္ပါဘူး။ အႏၲရာယ္တစ္စုံတစ္ခု က်ေရာက္ျဖစ္ေပၚျခင္း သံဃာကြဲျခင္းေၾကာင့္ ဝါဆုိဝါကပ္ပ်က္ျခင္း ဝါက်ိဳးျခင္း ျဖစ္တဲ့အခါ ဒီဝါပ်က္ဝါက်ိဳးျခင္းေၾကာင့္ အာပတ္မသင့္ပါဘူး။
ဝါဆုိသကၤန္း
ဝါဆုိသကၤန္းဆုိၿပီး ကပ္လွဴေလ့ရွိတဲ့ သကၤန္းကုိ စာေပကေတာ့ ဝႆဝါသိကစီဝရလုိ႔ ေခၚပါတယ္။ တုိက္႐ုိက္ျမန္မာျပန္ရင္ မုိးေရခံသကၤန္္းလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ ဝိသာခါ ဒါယိကာမႀကီးရဲ႕ ေတာင္းဆုိခ်က္ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ဒီသကၤန္းလွဴဒါန္းမႈကုိ ခြင့္ျပဳေတာ္မူပါတယ္။ ဒီသကၤန္းလွဴဒါန္းမႈမွာ တစ္ခ်ိဳ႕က ဝါမဆုိခင္ပဲ လွဴဒါန္းလုိ႔ ရတယ္လုိ႔ ထင္ၾကပါတယ္။ အဲလုိမဟုတ္ပါဘူး။ ဝါမဆုိခင္ေရာ ဝါဆုိေနတဲ့ ဝါတြင္းအခ်ိန္မွာေရာ ႀကိဳက္သေလာက္ ႀကိဳက္သလုိ လွဴဒါန္းႏုိင္ပါတယ္။ ကထိန္သကၤန္းနဲ႔ မတူတဲ့အခ်က္က ကထိန္သကၤန္းကေတာ့ ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ ေက်ာင္းသတ္မွတ္ခ်က္စတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဝါဆုိသကၤန္းကေတာ့ အဲလုိသတ္မွတ္ခ်က္မရွိဘဲ ဝါမဆိုခင္ေရာ ဝါတြင္းမွာေရာ ႀကိဳက္သလုိ လွဴႏုိင္တဲ့အခ်က္ပါ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဝါမဆုိခင္မွာ လွဴၾကတာမ်ားပါတယ္။ အဲဒါမွ ဝါတြင္းမွာ ဒီသကၤန္းကုိ ဝတ္႐ုံၿပီး မုိးစိုတဲ့သကၤန္းကုိ အလဲအလွယ္ လုပ္ႏုိင္မွာျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ကအာ႐ုံျပဳၿပီး အခ်ိန္မေရြး လွဴဒါန္းႏုိင္ပါတယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဝါတြင္းသံုးလပတ္လံုး (ပုရိမ+ ပစၦိမႏွစ္မ်ဳိးလံုး) ဝါဆုိ ဝါဝင္ ဝါကပ္ထားေသာ သံဃာေတာ္မ်ားတုိ႔သည္ ကိစၥႀကီး ၅-ရပ္ ေပၚေပါက္လာပါက ဝါတြင္းကာလ ခရီးထြက္ခြင့္ ရပါေသးသည္။ သုိ႔ေသာ္ ဝါပန္ရမည္။ ၇-ရက္၊ ၇-ည မျပည့္မီ (၆-ရက္၊ ၆-ည) ကာလအတြင္း ဝါကပ္ထားသည့္ ေက်ာင္းကုိ အေရာက္ ျပန္လာရမည္ဟု အဓိဌာန္ျပဳ ရြတ္ဆုိရမည္။ ဤကာလအတြင္း မူလဝါဝင္ေက်ာင္းကုိ ျပန္မေရာက္ပါက ဝါက်ဳိးသည္ ဝါပ်က္သည္ဟု ေခၚဆုိသည္။ ဝါ-အေရအတြက္ က်ဳိးသြားသည္၊ ပ်က္သြားသည္ဟု မမွတ္ယူဘဲ၊ ကထိန္အနိသင္သာ မရရွိျခင္း ျဖစ္သည္။ ဝါက်ဳိး၊ ဝါပ်က္ေသာ္လည္း သိကၡာေတာ္ ၁-ဝါ၊ ၂-ဝါ ေရတြက္ႏုိင္ပါသည္။ ထုိေၾကာင့္ ဝါတြင္း၌ သံဃာေတာ္မ်ား ညအိပ္ ခရီးမထြက္ရဟု ပံုေသ တြက္မထားၾကပါရန္ႏွင့္ ဝါတြင္းကာလ ခရီးထြက္ေနေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိလည္း အျပစ္မျမင္ ၾကရန္ လုိအပ္လွေပသည္။


ေရွးေခတ္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ခရီးထြက္ရသည္မွာ “သာသနာျပဳခရီး ၾကြခ်ီၾကေလာ့” ဟူေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ စကားေတာ္ကုိ လုိက္နာေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ျပန္ေျပာင္း တင္ျပရမည္ ဆုိေသာ္-
ဝါဆုိလျပည့္ညတြင္ တရားဦးဓမၼစၾကာ နာၾကားျပီးသည့္ေနာက္ ပဥၥဝဂၢီငါးပါးအစုတြင္ အႀကီးဆံုးျဖစ္ေသာ ေကာ႑ညေထရ္ ေသာတာပန္ တည္သည္။ ဝါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၅-ရက္ေန႔တြင္ ဒုတိယ တရားေတာ္ျဖစ္သည့္ အနတၱလကၡဏသုတ္ေတာ္ကုိ နာၾကားၿပီးေနာက္ ပဥၥဝဂၢီငါးပါးလံုး ရဟႏၱာ ျဖစ္ၾကသည္။ ဘုရားအပါအဝင္ လူသား ၆-ဦး ရဟႏၱာ ျဖစ္ၾကသည္။ ယသေထရ္ အစရွိေသာ လူသား ၅၅-ဦး ရဟန္းဝတ္ၿပီးေနာက္ ရဟန္းတရား အားထုတ္သျဖင့္ မဂ္ဖုိလ္ေပါက္ ရဟႏၱာအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိျပန္သည္။ ထုိႏွစ္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ မတုိင္ခင္ ကာလအေတာအတြင္း လူသား ၆၁-ဦးတုိ႔ ရဟႏၱာျဖစ္ႏွင့္ေနၾကေပၿပီ။ ပါဠိအဆုိကား- ေတန ေခါ ပန သမေယန ဧကသဌိ ေလာေက အရဟေႏၱာ ေဟာႏၱိ- ထုိအခ်ိန္တြင္ ေလာကႀကီး၌ ၆၁-ပါးေသာ ရဟႏၱာမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။(မဟာဝါ ပါဠိေတာ္၊ မဟာခႏၶကဝဂ္)

ထုိသုိ႔ ရဟႏၱာ ေျခာက္က်ိပ္တစ္ပါး ေပၚထြန္းလာေသာအခါ တစ္ေနရာတည္းတြင္ စုေဝးမေနၾကဘဲ နယ္လွည့္ သာသနျပဳၾကရန္ ျမတ္ဗုဒၶက မိန္႔ၾကားသည္။ သုိ႔ျဖင့္ ေန႔မအား၊ ညမနား ရဟန္းေတာ္မ်ား ခရီးထြက္ကာ ျမတ္ဗုဒၶေဒသနာေတာ္ကို ျပန္႔ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
အရွင္အလကၤာ (ေခတၱ-အိႏၵိယ)

က်မ္းကုိး-
၁။ ဝိနယပိဋက၊ မဟာ၀ါ ပါဠိေတာ္၊ အဌကထာ၊ မဟာခႏၶကဝဂ္
၂။ သာသနာဝံသက်မ္း
၃။ ျမန္မာ ဆယ့္ႏွစ္လအေၾကာင္း၊ ေမာင္ထင္
၄။ http://lovecanfly24.blogspot.com/2009/07/blog-post_139.html
၅။ http://en.wikipedia.org/wiki/Vassa
လိုခ်င္သူမ်ားရွိပါက လိုက္လံရွာေဖြမေနရေစရန္ အေၾကာင္းအရာအားလံုးကို ေအာက္ေဖာ္ျပပါ စာမ်က္ႏွာမွ တိုက္႐ိုက္ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဤပိုစ့္အားကူးယူခဲ့ေသာေနရာ http://www.dhammyutmon.com/2010/07/blog-post_23.html
                                                              အရွင္ဥကၠ႒(thuwunnaoscar)
                                                            သတိပ႒ာနဓမၼရိပ္သာ(မေလးရွား)

ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္တစ္ဆူ မေလးရွားမွာေတြ႔ရွိ

                ကမာၻ႔ႏိုင္ငံမ်ားစြာ တို႔တြင္ ဗုဒၶသာသနာ ျပန္႔ပြားလွ်က္ ရွိေပရာ ဗုဒၶဘာသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ သာမက ဘာသာျခား ကိုးကြယ္ၾကေသာ အခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံမ်ားတြင္လည္း ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ ေစတီေတာ္မ်ားမွာ သာသနာေတာ္ၾကီးကို ေစာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္းလွ်က္ ရွိၾကေသာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ အမ်ိဳးေကာင္းသား အမ်ိဳးေကာင္းသမီး တို႔ႏွင့္တကြ သံဃာေတာ္မ်ား၏ ေက်းဇူး ေတာ္မ်ားေၾကာင့္ ထင္ရွားစြာတည္ထားကိုးကြယ္ႏိုင္ခဲ့ၾကေပသည္ ၊ သို႔ေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕ေသာ အရပ္ေဒသမ်ားစြာတို႔၌ မထင္မရွား တိမ္ျမဳပ္ကြယ္ေပ်ာက္လုဆဲျဖစ္ေနေသာ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ ျမတ္တို႔မွာလည္းမ်ားစြာ ရွိလွေပသည္ ထိုအရပ္ေဒသ မ်ား တြင္ မွီတင္း ေနထိုင္ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ အသက္ေမြးေနၾကေသာ သူမ်ားပင္လွ်င္မသိရွိၾကေအာင္ပင္ ေဝးလံ ေခါင္သီ ၍ သြားလာရန္ခက္ခဲလွ သျဖင့္တိမ္ျမဳပ္ ေပ်ာက္ကြယ္လုျဖစ္ေနေသာ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ၾကီးမ်ား အနက္မွ ယခုအခိ်န္တြင္မူ မေလးရွားႏိုင္ငံ၏ မထင္မရွား အရပ္ေဒသမွ ေလ်ာင္းေတာ္မူ ႐ုပ္ပြား ေတာ္ျမတ္ၾကီးအား ေတြ႔ရွိမြန္းမံ ျပင္ဆင္လွ်က္ ထိုအရပ္ေဒသတြင္ ပိုင္ရွင္၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ကို ရယူကာ ေလးဆူဓါတ္ပံုေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီး ၏ပံုသ႑ာန္အတိုင္း တည္ထား ကိုးကြယ္ ႏိုင္ေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ရွာေဖြ ရရွိေသာ သမိုင္းေၾကာင္းအက်ဥ္း တို႔ႏွင့္တစ္ကြ ေဖာ္ျပလိုက္ ရေပေတာ့သည္။

                    ၎ ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ ၾကီးကို သကၠရာဇ္    ၁၈၈၅ ခုတြင္  ထိုင္း၊ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီး မ်ား တည္ထားခဲ့ ျပီးေနာက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တိမ္ျမဳပ္ေနခဲ့ရာမွ ၁၉၆၅တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ႏွင့္ မေလးရွား ႏိုင္ငံ ဗုဒၶဘာသာဝင္ လူမ်ိဳးအခ်ိဳ႕မွ ျပန္လည္မြန္းမံ ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္း ခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရပါသည္။
    ေနာက္ပိုင္းတြင္မူ ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ အိႏၵိယ လူမ်ိဳးတို႔၏ ေစာင့္ေရွာက္မႈျဖင့္ ႐ုပ္ပြားေတာ္ၾကီးမွာ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာပင္ တိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ ေနခဲ့ရပါသည္။


        ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အင္းစိန္ၾကိဳ႕ကုန္းမွ ေညာင္ကန္ေအး ဆရာေတာ္ၾကီး ဘဒၵႏၱ ေဒါက္တာဣႏၵက ႏွင့္တစ္ကြ ေဒါက္တာေက်ာ္တင္လွ မိသားစု ၊ ေဒါက္တာခင္ေမစိုး+ကိုတင္ကို (သံ႐ုံးဝန္ထမ္း)တို႔အား မေလးႏိုင္ငံသား တ႐ုတ္မ်ားက လိုက္လံျပသ၍ ပထမဆံုး ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္ ရခဲ့ ၾကသည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္သၾကၤန္ မတိုင္ခင္မွာ ကလန္း ဥတၱမဆရာေတာ္ ဦးေရဝတ ႏွင့္ ကိုေအာင္မင္းသိန္း တို႔ကဦးစီး၍ ေလ်ာင္းေတာ္မူ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ၾကီးအား ထံုးသကၤန္းကပ္လွဴ၍ ပူေဇာ္ခဲ့ၾကသည္။ ကိုေအာင္မင္းသိန္း (၀၁၆၉၇၆၀၄၂၃) ဆိုသူမွာ မေနာမဣစာၦသယ အရိယာဝိဇၨာသာသနာျပဳ မဟိဒၶိ "ေစ" ဂိုဏ္းမွ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ဆရာၾကီး ဦးပႏၵိစိႏၷာ၏တပည့္ရင္း တစ္ဦးဟုသိရပါသည္ ။ ကိုေအာင္မင္းသိန္း ႏွင့္ အဖြဲ႔သည္ ဤ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ၾကီး၏ ေဝယ်ာဝစၥ ကိစၥအဝဝ ကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာပင္ ယေန႔ထက္တိုင္ ေဆာင္႐ြက္၍ သာသနာ့အက်ိဳးသယ္ပိုးလ်က္ရွိေနေပသည္။


              ထိုအရပ္ေဒသရွိ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္သား အိႏၵိယလူမ်ိဳးမ်ားက ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ၾကီး၏ မ်က္ႏွာေတာ္တြင္ ဟိႏၵဴ ဘာသာ ၏ ႐ုပ္တုမ်ားတြင္ ျခယ္သျခင္းကဲ့သို႔ ေဆးမင္ အရစ္မ်ား ေရးျခယ္ ထားခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရွိရ သျဖင့္ ဆရာေတာ္ ႏွင့္တစ္ကြ ကိုေအာင္မင္းသိန္းတို႔ အဖြဲ႔က ေဆးေၾကာ ပယ္ဖ်က္ ခဲ့ၾကသည္။


              ၂၀၀၉ ခုႏွစ္သၾကၤန္ေရာက္ေသာအခ်ိန္တြင္ ကလန္းဥတၱမ ဆရာေတာ္ဦးေရဝတဦးစီး၍ ေဝယ်ာဝစၥ အဖြဲ႔ဝင္ေဟာင္းမ်ား က ႐ုပ္ပြားေတာ္ၾကီး ၏ မ်က္ႏွာေတာ္တြင္ သင္းက်စ္ေတာ္ ေနရာ၌  ဥႆဖ်ား ေက်ာက္သင္းက်စ္ေတာ္ အား ျဖည့္စြက္ ပူေဇာ္ခဲ့ၾကသည္တြင္ ထူးျခားမႈ တစ္ခုျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္ ကိုေတြ႔ရွိ ခဲ့ရသည္၎မွာ ႐ုပ္ပြားေတာ္၏အထက္အျမင့္ေပ ၁၀၀’ ခန္႔ရွိ အေပါက္ငယ္တစ္ေပါက္မွ အလင္းတန္းတစ္ခု ျဖာၾကလာသည့္ေနရာႏွင့္ ဥႆဖ်ား ေက်ာက္ဆစ္ သင္းက်စ္ေတာ္မွာ တန္းမတ္စြာရွိေန၍ အလင္းတန္းငယ္မွာ သင္းက်စ္ေတာ္ေပၚမွတဆင့္ အလင္းေရာင္မ်ား ျပန္လည္ျဖာထြက္ကာ ေမွာင္ေနသည့္ဂူတစ္ခုလံုးအား အလင္းေရာင္မ်ား ဖံုးလႊမ္း ေစခဲ့ သည္ကို ေတြ႔ ရွိခဲ့ၾကပါသည္။
          ဆရာကိုေအာင္မင္းသိန္း၏ သင္းက်စ္ေတာ္လွဴဒါန္းပူေဇာ္ရျခင္း၏ရည္႐ြယ္ခ်က္ႏွစ္ခုမွာ
၁။ ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ အား ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ လွ်က္ရွိေသာ အိႏၵိယလူမ်ိဳးမ်ား လက္မွ ျပန္လည္ ရယူလို ျခင္းႏွင့္။
၂။ ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ၾကီး ကိန္းဝပ္စမၸါယ္ လွ်က္ရွိေနေသာ ၎ေဒသသို႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား သိရွိကာ လာေရာက္ ႏိုင္ၾက ေစလိုေသာ ဆႏၵမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္းသိရပါသည္။
 ဤ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ၾကီး တည္ရွိေနေသာ ေနရာေဒသမွာ ကြမ္တန္(Kuantan) ျမိဳ႕မွ (၂၆) ကီလိုမီတာ အကြာအေဝး မွာရွိေသာ ပန္က်င္း ျပည္နယ္(Panching)ထဲမွ ဆီအုန္းေတာအတြင္းရွိ ေက်ာက္ေတာင္တစ္ခု၏ လိႈင္ဂူၾကီး တစ္ခုအတြင္း မွာျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။


                      ၎ ဂူေပါက္ဝမွေန၍ အတြင္းသို႔ ေရာက္ရန္ ဘာတူးေဂ့(Batu gave) တြင္ရွိေသာ အကြာအေဝးထက္ ၂ ဆ ပိုမိုကြာေဝးေၾကာင္းသိရပါသည္။ ၎ဂူဝသို႔ေရာက္ေအာင္ သြားႏိုင္ရန္ ပင္ တက္ရေသာ ေလွကားမွာလည္း အင္မတန္ပင္ တက္ရ ခက္ခဲေနေၾကာင္းကိုလည္း သိရ ပါသည္။ ထိုေလွကား သို႔သြားရန္ ေတာင္တက္လမ္းအဝ တြင္ ဟိႏၵဴဘုရားေက်ာင္း မွအိႏၵိယ လူမ်ိဳးမ်ား ၏ အဝင္ဝ အေစာင့္ ဂိတ္တဲတြင္ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ဦးလွ်င္ မေလးရွားေဒၚလာ ၂ ရင္းဂစ္၊ မေလးရွား ႏိုင္ငံသားမ်ားျဖစ္ပါလွ်င္ မေလးရွားေဒၚလာ ၁ ရင္းဂစ္ႏႈန္းျဖင့္ ေပးေဆာင္ ရပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ထူးျခားသည္မွာ ပိုက္ဆံ ေကာက္ခံ လွ်က္ရွိေသာ ဟိႏၵဴဘုရားေက်ာင္းမွ ၎ အိႏၵိယလူမ်ိဳးမ်ားသည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးဟု သိရပါက ေကာက္ခံျခင္း မရွိေၾကာင္းသိရ၍ စံုစမ္းၾကည့္ရာတြင္ ေရွးယခင္ ကနဦးအစက ဘုရားၾကီးအား စတင္ တည္ထားခဲ့ ၾကေသာ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔၏ ဘာသာေရးစိတ္ဓါတ္ ႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ ခ်က္မ်ားကို ၾကည္ညိဳေလးစား ေသာေၾကာင့္ ဟု သိရသျဖင့္ ဂုဏ္ယူမိပါသည္။ ဤကဲ့သို႔ ေရွ႕ လူမ်ား၏ စြမ္းေဆာင္မႈ ကိုမွတ္တမ္း တင္ရွိျခင္းခံခဲ့ရေသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔၏ ၾကည္ညိဳ ေလးစား ခံရမႈ သိကၡာျမင့္မားစြာ အသိအမွတ္ အျပဳခံရျခင္းကို ေနာင္လာေနာင္သား ျမန္မာလူမ်ိဳး တို႔ အေနျဖင့္လည္း မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းၾက၍ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာလူမ်ိဳးဂုဏ္ မညိဳးႏြမ္းေအာင္ ေနထိုင္ျပဳမူ ေျပာဆို က်င့္သံုး ၾကပါလွ်င္ျဖင့္ ျပည္ပႏိုင္ငံ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား သာမက အမိႏိုင္ငံ၏ လူမ်ိဳးဂုဏ္၊ ဘာသာ သာသနာဂုဏ္ကို ေဆာင္ႏိုင္ ပါလိမ့္မည္မွာ ဧကန္ျဖစ္ပါသည္။ ဂူဝတြင္ေလွကားေပၚမွ ဆင္းျပီးလွ်င္ျပီးျခင္း တ႐ုတ္ နတ္ကြန္းကို စတင္ေတြ႔ ရွိရမည္ျဖစ္ျပီးေနာက္တြင္ ဆက္လက္ဝင္ေရာက္သြားပါမွ ခမ္းနားစြာပင္ မြန္းမံထားရွိသည့္ ဟိႏၵဴဘုရားေက်ာင္း ကို လွ်ပ္စစ္မီးေရာင္မ်ား ထိန္လင္းစြာျဖင့္ ေတြ႔ရွိရမည္ ျဖစ္ျပီး ထိုေနရာမွပင္ လွည့္ျပန္ သြားၾက သူမ်ားလွသည္ အတြင္းဘက္သို႔ ဆက္လက္ ဝင္ေရာက္ မွသာလွ်င္ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ၾကီးတစ္ဆူ သပၸါယ္စြာျဖင့္ ကိန္းဝပ္ စမၸါယ္လွ်က္ ရွိေနသည္ကို  မသိၾကျခင္း သာမက ညႊန္ျပေျပာဆို ေပးမည့္သူမ်ားပင္ မရွိၾကေၾကာင္း ဝမ္းနည္းစြာ သိရွိခဲ့ရပါသည္။ အကယ္၍သာ ဟိႏၵဴဘုရားေက်ာင္း၏အဆံုးမွ ေျခလွမ္း ၅ လွမ္းခန္႔သာ ဆက္လက္ ဝင္ေရာက္လိုက္ပါမူ အတန္ပင္ ေဝးကြာ ေနေသးသည့္တိုင္ လွ်ပ္စစ္မီးမ်ားျဖင့္ ခမ္းနားစြာ ပူေဇာ္ထားျခင္း မရွိေသးပါ ေသာ္လည္း ဘုန္းေတာ္ ေၾကာင့္ အေရာင္ဖိတ္ဖိတ္ ေတာက္ပလွ်က္ ရွိေနသျဖင့္ ေမးျမန္းၾက သူမ်ားႏွင့္ ကိုယ္တိုင္ ဝင္ေရာက္ ေလ့လာ သူမ်ားရွိလာ ကာ မေလးရွားႏိုင္ငံသား တ႐ုတ္လူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ အိႏၵိယ လူမ်ိဳးမ်ားသာမက အျပည္အျပည္မွ ေလ့လာသူ ခရီးသြား ႏိုင္ငံျခားသား အမ်ားစုပင္ ဝင္ေရာက္ ဖူးေျမာ္ ၾကည္ညိဳလွ်က္ ရွိၾကေၾကာင္း ေတြ႔ရမည္ ျဖစ္သည္။

                ယခုႏွစ္ ၁၆ ၊ ၄ ၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ျမန္မာ့ႏွစ္သစ္ကူးမဟာသၾကၤန္အတက္ေန႔ စေနေန႔တြင္ ယခင္က ကလန္းဥတၱမ ဆရာေတာ္ ဦးေရဝတ ကပ္လွဴပူေဇာ္ ထားခဲ့သည့္ ေရႊၾကာသကၤန္းေတာ္ ၾကီးမွာ ေဟာင္းႏြမ္း စျပဳျပီ ျဖစ္သျဖင့္ သကၤန္းေတာ္အေဟာင္းကို စြန္႔ကာ ကိုစည္သူ+မနႏၵာ (Star Trading Agency)မွ ေရႊၾကာ သကၤန္းေတာ္ အသစ္ၾကီးအား ျမန္မာျပည္မွ ဝယ္ယူလာကာ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ ၾကပါသျဖင့္ ကိုေအာင္မင္းသိန္း မွ ဦးစီးကာ  ေလ်ာင္းေတာ္မူ ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ၾကီးအား ေရႊၾကာသကၤန္းသစ္ ကပ္လွဴျပီးေနာက္ ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ သူေတာ္စင္အေပါင္းတို႔က အတူတစ္ကြ ျဖင့္ ၂၄ ပစၥည္း ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ျမတ္ မ်ားကို ႐ြတ္ပြားပူေဇာ္ၾက ျခင္းကို ႏွစ္သစ္မဂၤလာႏွင့္အတူ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ၾကီးအား မဂၤလာ က်က္သေရအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စံုသပၸါယ္စြာ ပူေဇာ္သကၠာရ ျပဳၾကျခင္းကို မေလးရွား ႏိုင္ငံသား တ႐ုတ္၊အိႏၵိယ လူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသားခရီးသြားမ်ားက အံ့ၾသစြာ ၾကည့္႐ႈမွတ္တမ္းတင္ ဗီြဒီယို ၊ ဓါတ္ပံုမ်ား ႐ိုက္ကူးၾကေၾကာင္းသိရပါသည္ ၊





                
 ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ၾကီးအား တည္ထားခဲ့ၾကေသာ ဆရာေတာ္မ်ားက ဘုရားၾကီးအား မည့္သို႔ေသာ ဘြဲ႔ေတာ္ျဖင့္အမည္နာမ ေပးမွတ္ ထားခဲ့ၾကသည္ကိုမူ မသိၾကရ ေသးေသာ္လည္း အနီးတြင္မူ ထိုင္းဘာသာ ေက်ာက္စာတိုင္ကို ေတြ႔ရ ေၾကာင္းသိရပါသည္၊ ယခုအခါ၌မူ ၎ ေက်ာက္ဂူၾကီးတည္ရွိေနရာ၏ ဆီအုန္းျခံပိုင္ရွင္ႏွင့္ ကိုေအာင္မင္းသိန္း တို႔က ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးညွိႏိုင္ျပီးေနာက္ ပိုင္ရွင္၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ဘံုခုႏွစ္ဆင့္ ဉာဏ္ေတာ္ အျမင့္ သတ္မွတ္၍ ေရႊတိဂံုပံုတူ ေစတီေတာ္တစ္ဆူကို တည္ထားကိုးကြယ္ႏိုင္ရန္ခြင့္ျပဳခ်က္ရရွိသျဖင့္ လာမည့္ႏွစ္ ၂၀၁၂ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔ကို ျပီးစီးႏိုင္ရန္ သတ္မွတ္ရက္ ပန္းတိုင္ထားရွိကာ ေစတီေတာ္ျမတ္ ၾကီး တစ္ဆူ တည္ထား ကိုးကြယ္ ႏိုင္ရန္ ၾကိဳးပမ္းေနၾကေၾကာင္း ဝမ္းေျမာက္စြာ သိရွိရပါသည္ ၊ ထီးေတာ္ တင္လွဴပူေဇာ္မည့္ အလွဴရွင္ႏွင့္ စိန္ဖူးေတာ္ ကပ္လွဴပူေဇာ္မည့္ အလွဴ႕ရွင္မ်ားပင္ ရွိေနျပီ ျဖစ္ေၾကာင္းပါ သိရပါသည္  မၾကာမွီက ေရႊၾကာသကၤန္း သစ္ၾကီး ကပ္လွဴ ပူေဇာ္ခဲ့ေသာ ကိုစည္သူ+မနႏၵာ (Star Trading Agency) တို႔ က ပင္ ထီးေတာ္ၾကီးကို လွဴဒါန္း ပူေဇာ္ၾကမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းပါ သိရပါသည္။ စိန္ဖူးေတာ္အလွဴရွင္၏ အမည္ကိုမူေစတီေတာ္ၾကီး ေအာင္ျမင္စြာ တည္ထားျပီးသည့္ေနာက္ စိန္ဖူးေတာ္ ႏွင့္ထီးေတာ္ၾကီး ေအာင္ျမင္စြာတင္လွဴျပီးစီးသည့္ ေန႔တြင္ မွ မွတ္တမ္းတင္ေဖၚျပမည္ျဖစ္ပါသည္။
         ေစတီေတာ္ၾကီးအား တည္ဆဲကာလတြင္လည္း သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ လွဴဒါန္း ပူေဇာ္ ၾကလိုသူမ်ား အတြက္ သြားလာေရးလြယ္ကူေစရန္ နိဗၺာန္လမ္းျပ ဘုရားဖူးေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ား ကိုလည္း ကြာလာလမ္ပူျမိဳ႕ ႏွင့္ ေစတီေတာ္ တည္ရွိရာ တိုင္ေအာင္ အသြားအျပန္ တာဝန္ယူ လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ ရွင္းလင္းေျပာဆို လမ္းညႊန္ေပးရန္ ကိုလည္း စီစဥ္လွ်က္ ရွိေနျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိခဲ့ ရပါသည္။
          ႏိုင္ငံအရပ္ရပ္တြင္ တည္ထားကိုးကြယ္ ေနၾကျပီျဖစ္ေသာ ေရႊတိဂံုပံုတူေစတီမ်ား ျဖစ္ေသာ ဆရာၾကီးဂိုအင္ဂါ တည္ထားျပီးေသာ ေရႊတိဂံုပံုတူ ေစတီေတာ္ျမတ္ ႏွင့္ မႏွစ္က ထီးေတာ္တင္ျပီးခဲ့ေသာ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ ဆူမားၾတားကြ်န္း မီဒမ္ အရပ္ေဒသရွိ ေရႊတိဂံုပံုတူ ေစတီ တို႔ကဲ့သို႔ပင္ ယခု မေလးရွားႏိုင္ငံ တြင္လည္း ထပ္မံတည္ထားဦးမည့္ ေရႊတိဂံုပံုတူ ေစတီေတာ္ျမတ္ ၾကီး ျပီးေျမာက္ ေအာင္ျမင္စြာ တည္ထားႏိုင္ေရးအတြက္ အဖက္ဖက္မွ ၾကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္လွ်က္ရွိၾကေသာ သူမ်ားႏွင့္ တစ္ကြ သာသနာ ေတာ္ ျပန္႔ပြားေရး ကို အားတက္ သေရာ လုပ္ေဆာင္ ၾကိဳးပမ္းေနၾကေသာ သူေတာ္ေကာင္း သူျမတ္ေကာင္းတို႔၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ပန္းတိုင္ ကိုျဖင့္ စတင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ သတ္မွတ္စိုက္ထူလိုက္ၾကပါျပီ။
             ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ တြင္သတ္မွတ္ရက္ျဖစ္ေသာ ကဆုန္လျပည့္အမွီ ေစတီေတာ္ၾကီးျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီ ေဂါပက အဖြဲ႔ကိုလည္း ဖြဲ႔စည္းလွ်က္ ရွိေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း ႏွင့္ ကုသိုလ္ေတာ္ ပါဝင္ ၍ ႒ာပနာမ်ား ထည့္သြင္း လွဴဒါန္း ပူေဇာ္လိုသူမ်ား ေစတီေတာ္ တည္ထား ကိုးကြယ္ေရး ဘက္စံု အေထြေထြ ကုန္က်စရိတ္မ်ား အတြက္ ကုသိုလ္ေတာ္ ပါဝင္ လွဴဒါန္း ဒါန ျပဳလို ၾကေသာ သူမ်ား ဆက္သြယ္လွဴဒါန္း ပါဝင္ႏိုင္ေရးအတြက္ လွဴဒါန္းရန္လိပ္စာ၊ ဖုန္းနံပါတ္မ်ား ၊ လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ ေပးမည့္ ဘုရားဖူးယာဥ္မ်ား၏ အစီအစဥ္မ်ားကိုလည္း အတိအက် သတ္မွတ္ျပီးပါလွ်င္ ဆက္လက္ေဖာ္ျပ သြားမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္းကိုလည္း နိဗၺာန္အက်ိဳးေမွ်ာ္ကိုးလွ်က္ ေရးသားတင္ျပလိုက္ရပါသည္။
                                       အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္မ်ားကို သိရွိလိုပါက ဆက္သြယ္ရန္
                                        Ph: 0123013230 , 0166770370 , 0163077063 ,
                                                     
                                                          ( thuwunnaoscar)
                        http://stipatthana.blogspot.com  www.thuwunna-oscar.blogspot.com

ကဆုန္လျပည့္ဗုဒၶေန႔

လာမယ့္ ၅ လ ပိုင္း ၁၇ ရက္ ေန႔မွာ က်ေရာက္မယ့္ ကဆုန္လျပည့္ဗုဒၶေန႔(သို႔) Vesak Day ေၾကာင္းသမိုင္းအက်ဥ္းေလးကို ေရးသားလိုက္ရပါတယ္ ။

  မဟာလူသား ျမတ္ဗုဒၶ ,သစၥာတ၇ားကုိ လမ္းညႊန္ေဖာ္ထုတ္ေတာ္မူတဲ့ ျမတ္စြာဘုရား ရွင္ရဲ့ ေမြးေန႔ကုိ ေရာက္ပါျပီ၊ ခရစ္ေတာ္နဲ႔ လူထုေပါင္းစည္းတဲ့ေန႔ကုိ ခရစ္စမတ္တဲ့ ။ ဗုဒၶနဲ႔ လူထုေပါင္းစည္းတဲ့ေန႔ကုိ ဝီဆတ္ေဒး လုိ႔ေခၚပါတယ္။ နုိင္ငံတကာမွာ တနုိင္ငံနဲ႔ တနုိင္ငံ က်င္းပပုံေတြကလဲ မတူညီၾကပါဘူး။ ရုိးရာ ျပကၡဒိန္ကုိ လုိက္ျပီး ေန႔ရက္ေတြလဲြသလုိ အေခၚအေဝၚေတြလဲ လဲြေနတာ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။

အိႏၵိယ၊ ဘဂၤလားေဒရွ္နဲ႔ နီေပါႏိုင္ငံေတြမွာ ဤလျပည့္ေန႔ကို ဝိဆာခ္ပူဇ(Visakah Puja)၊ ဗုဒၶ ပုရ္နိမာ(Buddha Purnima)၊ ဗုဒၶဇယႏၱိ(Buddha Jayanti)လို႔လဲ အသိမ်ားပါတယ္။ ထိုင္းႏုိင္ငံမွာက ေတာ့ ဝိဆာခဘုခ်( Visakha Bucha)၊ ဗီယက္နမ္မွာ ဖက္ဒန္း(Phật Đản)၊ အင္ဒိုနီးရွားမွာ ဝိုင္းဆက္ (Waisak)၊ သီရိလကၤာမွာ ဝိဆက္(ေ၀့ဆက္)( Vesak (Wesak))၊ တရုတ္စကားေျပာတဲ့ မေလးရွားနဲ႔ တရုတ္မွာ ေဖာဒန္း(佛誕 (fó dàn))၊ တိဗက္မွာ စကဒဝ(Saga Dawa)လို႔ အသီးသီး ေခၚဆို အသံုးျပဳကာ ပြဲေတာ္မ်ားကို က်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။ လာအိုႏိုင္ငံမွာလဲ ဒီပဲြေတာ္နဲ႔ ထပ္တူျဖစ္တဲ့ ပြဲေတာ္ တစ္ခုရွိပါတယ္။ အဆိုပါ ပြဲေတာ္ကေတာ့ ဝိကဆက္ခ ေဘာကဆ(Vixakha Bouxa)လို႔ ေခၚပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကေတာ့ ဒီအခ်ိန္က်င္းပတဲ့ ဒီပဲြေတာ္ကို ကဆုန္လျပည့္(Ka-sone-la-pyae)လို႔ အမည္တြင္ပါတယ္။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ျမန္မာျပကၡဒိန္ရဲ႕ ဒုတိယေျမာက္လျဖစ္တဲ့ ကဆုန္လျပည့္လို႔ ဆိုလိုပါတယ္။ သီရိလကၤာ၊ မေလးရွား၊ ျမန္မာ၊ ထိုင္း၊ စကၤာပူ၊ ဗီယက္နမ္နဲ႔ အင္ဒိုနီးရွား၊ ေဟာင္ေကာင္၊ ထိုင္ဝမ္တို႔မွာ ဒီဝိဆက္ပြဲေတာ္အခါသမယကို အမ်ားျပည္သူရုံးပိတ္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားၾကပါတယ္။
အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဓေလ့ထံုးစံမ်ားမွာ အသံုးျပဳတဲ့ မတူထူးျခားတဲ့ ျပကၡဒိန္ေတြရဲ႕ အလိုအရ ဝိဆက္ပြဲေတာ္ရက္ကို အတိအက် သတ္မွတ္ဖို႔ေတာ့ ခက္ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာျပကၡဒိန္ကို လက္ခံ အသံုးျပဳတဲ့ ေထရ၀ါဒတိုင္းျပည္မ်ားမွာ ထံုးစံအားျဖင့္ ငါးလေျမာက္ သို႔မဟုတ္ ေျခာက္လေျမာက္ရဲ႕ လျပည့္ေန႔၊ ဥပုသ္ေန႔မွာ ပြဲေတာ္ရက္ က်ေရာက္ပါတယ္။ တရုတ္ႏိုင္ငံမွာေတာ့ တရုတ္ျပကၡဒိန္မွာ ပထမဆံုးလျပည့္က်တဲ့ ေလးလေျမာက္ျဖစ္ပါတယ္။ အေနာက္တိုင္းျပကၡဒိန္အရကေတာ့ ပြဲေတာ္ရက္ ဟာ တစ္သမတ္တည္း မရွိႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဧၿပီလနဲ႔ ေမလမွာေတာ့ က်ေရာက္ ေလ့ရွိပါတယ္။

၁၉၅၀ခုႏွစ္မွာ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားညီလာခံၾကီးကို သီရိလကၤာႏိုင္ငံမွာ က်င္းပ ခဲ့ပါတယ္။ အဆိုပါ ညီလာခံမွာ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ေမြးေန႔ကို ဝိဆက္ေန႔အျဖစ္ ပြဲေတာ္က်င္းပၾကဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဝိဆက္အခါေတာ္ေန႔ေရာက္တိုင္း တစ္ကမာၻလုံးမွာရွိတဲ့ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားဟာ ဗုဒၶဘာသာဓေလ့ထုံးစံမ်ားရဲ႕ ထူးျခားတဲ့ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို အမွတ္တရ ဂုဏ္ျပဳေလ့ရွိၾကပါတယ္။ တခါတရံ ဗုဒၶေန႔လို႔လဲ အသံုးျပဳၾကပါေသးတယ္။ အမွန္ေျပာရရင္ ဒီပြဲေတာ္ရက္ဟာ ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ႕ ေမြးေန႔၊ သဗၺညဳတဉာဏ္အလင္းရရွိတဲ့ေန႔၊ ပရိနိဗၺာန္စံဝင္ေတာ္မူေသာေန႔မ်ားနဲ႔လဲ တိုက္ဆိုင္ေနပါ တယ္။
ဒါကုိ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈမွာေတာ့ ဖြား ပြင့္ ေဟာ စံ ဗ်ာဒိတ္ခံ မွတ္ရန္ လကဆုန္လုိ႔ မွတ္ရလြယ္ေအာင္ သေကၤတ ျပဳထားၾကပါတယ္။

၁- ဒီပကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားက သုေမဓာ အမ်ိဳးေကာင္းသားကုိ ေလးသေခ်ၤ ကမာၻတသိန္းထက္မွာ ေဂါတမ ဗုဒၶနာမည္နဲ႔ ဘုရားျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ မိန္႔ၾကားခဲ့တာလဲ ဒီကဆုန္လျပည့္ေန႔ပါပဲ။



၂- ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ မဟာသကၠရာဇ္ ၆၈ ခု ကဆုန္လျပည့္ ဘီစီ ၆၂၃ မွာ ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။


၃- ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃ ခု ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶဟူးေန႔ (ဘီစီ ၅၈၈ )မွာ ဘုရားအျဖစ္ကုိေရာက္ေတာ္မူပါတယ္။



၄- မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၄ ကဆုန္လျပည့္ ဘီစီ ၅၈၇ မွာ ဗုဒၶဝင္အက်ဥ္းကုိေဟာေတာ္မူပါတယ္
  

၅= မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈ ခု ကဆုန္လျပည့္ အဂါၤေန႔ ဘီစီ ၅၄၃ မွာ ပရိနိဗၺာန္ ဝင္စံေတာ္မူပါတယ္။

ဘုရားအျဖစ္နဲ႔ ၄၅ ဝါ သီတင္းသုံးေတာ္မူခဲ့တယ္။ အဲဒီ ၄၅ နွစ္အတြင္းမွာ တရားေဟာျခင္း သံဃာ့အဖဲြ႔အစည္း ထူေထာင္ျခင္း ႏွင့္ လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတုိ႔ရဲ့အက်ိဳးတရားကုိ ေန႔မနားညမအား ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။





     သတိပ႒ာနဓမၼရိပ္သာ တြင္လည္း ဗုဒၶေန႔ အထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္ ဗုဒၶသာသနာႏုဂၢဟ အသင္းဝင္မ်ားႏွင့္ သတိပ႒ာနဓမၼရိပ္သာ ဝတ္ရြတ္အသင္း တို႔ကလည္း ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားအား ပူေဇာ္ပြဲမ်ားကိုက်င္းပသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More